Volgende week vlieg ik naar Faro Portugal en van daar rij ik met mijn huurauto naar Barao de Sao Joao, een klein boerendorpje vlakbij Lagos.

‘Waarom terug gaan naar iets waar je al vaak geweest bent?’ vroeg ik mijzelf laatst af.

Het voelt alsof ik mijn soloreizen daar moet beginnen. Alsof ik precies daar mijn vervolg aan mijn autofictie verder moet schrijven.

Op ‘Monte Rosa’ kan ik mijn gezonde voornemens voortzetten en heb ik, behalve mooie inspirerende natuur, niet al te veel afleiding.

Op het moment dat ik dit schreef twee weken geleden ben ik begonnen met detoxen. In eerste instantie met intermittent fasten, een bananensmoothie als lunch en een salade met veel groentes als avond eten. Ik dronk even geen alcohol en begon weer rustig met trainen op mijn smarttrainer en kettle bell oefeningen. ‘ Een mooi begin van een nieuwe, gezonde periode.’ dacht ik. Toen had ik niet bedacht dat ik een tweedaagse teambuilding had in Schoorl.

Doordat ik 8 weken nauwelijks kon wandelen of sporten voelde ik mij steeds meer opgesloten in mijn eigen lichaam. Klinkt heel dramatisch, maar zo voelde dat gewoon. Dan kan ik mentaal en fysiek mijn energie niet kwijt en ga ik vooral heel veel in mijn hoofd zitten.

Dit keer had de fysieke beperking, zwaar gekneusde enkel, echt een enorme impact op mijn gemoedstoestand en in combinatie met heel hard werken merkte ik dat ik te weinig tijd voor mezelf nam, meer dronk en steeds sneller geïrriteerd raakte tegen de mensen waarbij ik dat precies niet wilde. Professioneel in mijn werk, extra gevoelig in mijn privé leven.

De positieve kant hiervan is altijd dat ik dan ineens wel voor mijzelf kan kiezen en ruimte creëer om op te laden en een plan bedenk om mij letterlijk beter in mijn vel te gaan voelen.

Vaak komt dat neer op 3 dingen namelijk gezonder eten, meer bewegen, beter dag -en nachtritme, meer focus op mijzelf, lekker veel schrijven en/of bloggen, beter balans tussen werken en ontspanning. Oeps dat waren er dus meer. Echt van die inkoppertjes. Nothing new at all! Maar wel dingen die er al heel snel bij inschieten wanneer je emotioneel en fysiek overbelast bent.

Het blijft toch altijd een aandachtspunt om goed de balans te houden tussen werk, leuke dingen doen, genoeg slapen en goede gezondheid.

Komende twee weken heb ik vakantie en focus ik mij op de dingen die mij energie geven waaronder schrijven en reizen in mijn eentje. Dat laatste is door Covid wel weer even geleden, dus ik vind het best een beetje spannend.

Heel basic is het eigenlijk niet wat ik ga doen, want ik ga met het vliegtuig, huur een auto en een huisje voor mijzelf. Dat huisje is wel klein en simpel en ik ga in Portugal wel een heel simpel en eenvoudig leventje houden, maar het is natuurlijk een pure luxe dat ik dit kan doen. Daar heb ik zo veel zin in!

Ik ga alleen. Heel bewust. Anders ga ik toch weer veel rekening met een ander houden en het is beter voor mij om dat nu even niet te doen. Uiteraard zal ik ook een stuk gezelligheid missen, maar aan de andere kant wil ik de uitdaging aan gaan om elke dag een leuke, nieuwe activiteit te bedenken. Eigenlijk net zoals ik dat deed terwijl ik ging bikepacken naar Parijs. Toen wist ik maar een ding en dat was dat ik op weg was naar Parijs op de fiets. Elke dag bepaalde ik s’morgens naar welk volgende dorp of stadje ik ging fietsen en s’middags rond een uur 16 ging ik mijn hotel regelen. Dat was zo leuk om te doen!

Ik ben toen op zulke leuke plekken terecht gekomen!

Nu wordt het iets minder avontuurlijk, maar aan de andere kant gaat niemand het voor mij plannen en regelen als ik niets onderneem in Portugal. Dat idee vind ik echt heerlijk!

Natuurlijk vind ik het ook leuk om met een vriendje weg te gaan of met mijn meiden, samen herinneringen maken, maar na een periode van liefde en hard werken heb ik behoefte om weer even bij mijzelf te komen. Alleen met mijzelf te zijn. Dat laatste ben ik wel vaker, kan goed alleen zijn, maar het is meer de uitdaging en zin om alleen in een nieuwe omgeving te zijn en mij te laten inspireren door wat en wie er op mijn pad komt. Maar dan nog even niet in Mongolië, maar op enigszins bekend terrein.

Back to memory lane

Ik luisterde laatst naar de podcast van Liesbeth Rasker over soloreizen.

SOLO REIZEN de Podcast : 8 afleveringen is Liesbeth soloreizigers in gesprek met andere soloreizigers: Wat is er zo leuk aan in je eentje de wereld over trekken? Wat leer je daar allemaal van?

Zo leuk om te horen dat ik daar niet alleen in ben. Het leuk vinden om alleen te reizen juist doordat je ‘de kar’ helemaal alleen moet trekken. Aankomende soloreis zal dat dus per vliegtuig en auto zijn, maar in de toekomst zeker ook weer per fiets.

Soloreizen is iets dat ik echt heb moeten leren. De eerste keer dat ik ergens alleen op een terrasje zat te eten weet ik nog zo goed. Je hebt echt het idee dat iedereen naar je zit te kijken, maar dat is kwestie van wennen en vaak doen.

Voor de zomer heb ik ook al plannen gemaakt. Een weekje met mijn meiden en een paar weken soloreizen.

Ik ben trouwens zo benieuwd wat mijn tijd alleen oplevert als het gaat om het schrijven van mijn boek. Met heel veel nieuwsgierigheid ga ik het tegemoet! Op Instagram kan je mijn ervaringen volgen en uiteraard ga ik ook bloggen vanuit Portugal.

Hasta la vista

X Liefs Liz