Donderdag 30 april. Ik was klaar met alle documenten voor mijn aangifte 2018 en 2019 te verzamelen en had ze net online gedeeld met mijn boekhouder. Het was een flinke klus, maar trots dat ik het gedaan had. Wel een beetje laat, maar ‘did it anyway’.

Ik zat dus in een bepaalde regelmodus en heb rond 23:00 uur allemaal kaartjes verstuurd naar mensen die mij dierbaar zijn. Verjaardagskaartjes, verhuiskaartjes, medelevenkaartjes. Mijn familie en vrienden weten dat ik normaal gesproken niet zo attent ben, maar dit keer voelde ik de behoefte om mensen te laten weten dat ik aan ze dacht. Want hoe leuk vond ik het zelf niet om in de tijd dat ik ziek was kaartjes van mensen te ontvangen. Zomaar met een lief berichtje waardoor ik weer even voelde dat er mensen waren die aan mij dachten en ook de moeite hadden genomen mij dit te laten weten.

Zo begon dus mijn maand Mei. Vervolgens las ik zaterdag 2 mei het volgende stukje op de website van ‘Happinez’:

Dit is je kosmische opdracht:

Boogschutter

Er is diepe vriendschap en er is vriendschappelijkheid. Bij jou draait het in de maand mei meer om het laatste. Door je op je directe omgeving van buren en kennissen te richten, kun jij een nieuw soort verbondenheid voelen. Je weet echt een warm gevoel los te maken als je mensen groet tijdens een wandeling op straat of in de supermarkt. Het lijkt misschien klein en onbeduidend, maar die buurman op straat, die na een praatje met jou blij thuiskomt, verspreidt dit positieve gevoel. Net als een virus wordt overgedragen van de een op de ander, zo gaat dat ook met liefde en aandacht. Met kleine deeltjes tegelijk, geven we het door aan elkaar. En jij kunt deze maand een superverspreider van positiviteit zijn. Nu is optimisme sowieso aan jou toevertrouwd, dus je hoeft alleen maar jezelf te zijn en met een big smile rond te lopen, dan gaat het eigenlijk vanzelf. Wel op anderhalve meter afstand natuurlijk, maar dat hoeft totaal geen belemmering te zijn om elkaar heel veel loving kindness te geven. Misschien zie je soms dat mensen een beetje schrikken als je in deze tijd zo vrolijk bent. Laat je daardoor niet ontmoedigen, ze wennen er wel aan. ~ Happinez

Maand mei is altijd een bijzondere maand, want Mimi is op bevrijdingsdag 5 mei 2002 geboren, op 8 mei is mijn jeugdliefde jarig. Hoe grappig is het dat ik dat nooit ben vergeten. En op 28 mei 1944 was mijn vader geboren.

Mensen die mij kennen weten dat ik een optimistisch mens ben. Ik zie altijd meer kansen en mogelijkheden dan obstakels op mijn pad. Dus deze kosmische opdracht ‘loving kindness geven’ neem ik zeker aan en niet alleen voor de maand mei.

Het is iets wat ik regelmatig merk als ik in een blije bui ben en ongemerkt veel glimlach. Dan ineens heb ik oogcontact met iemand en krijg ik een grote glimlach toegeworpen terwijl ik ze passeer op de stoep op weg naar het strand.

Verbondenheid is een belangrijk thema in mijn leven. “Het is mijn persoonlijke missie om mij te verbinden, verbonden te voelen en in verbinding te blijven met de mensen in mijn leven.” zei ik laatst tegen vriend M. Dat kwam doordat we een intiem gesprek hadden over mijn vader die, zoals sommigen uit mijn omgeving weten, 23 jaar geleden uit ons leven is gestapt. M. vroeg op een gegeven moment: “Als je vader nu voor je zou staan wat zou je dan nog tegen hem willen zeggen?” Ik vond dat zo’n ontroerende vraag! Dat heeft nog nooit iemand aan mij gevraagd.

Je moet je voorstellen. Vriend M. is een man die ik vorig jaar via Tinder heb ontmoet. Het was een vriendschap met een extra flirtation. We hadden plezier en veelal diepgaande gesprekken samen. Ik was mijn Spontane Zelf bij hem. Onze vriendschap was een belangrijk onderdeel van mijn ontdekkingstocht in de liefde.

Afijn, daar zaten we dan op een random zondagmiddag in april 2020, Coronatijd, bovenop een duintop vlakbij Bloemendaal te genieten van de lentezon na een wandeling over het strand (op gepaste afstand).

Ik zei : “Ik zou dan heel graag mijn meiden aan mijn vader willen voorstellen. Zodat zij elkaar een keer ontmoet hebben.”

Hij vroeg nogmaals: “Maar wat zou je nog willen zeggen?” Deze vraag is wel typerend voor de diepgaande gesprekken die wij samen konden hebben en we waren ook redelijk open tegen elkaar. Dus ik antwoordde:

” Ik zou tegen mijn vader willen zeggen: ” Papa, ik hield van je. Ik hou nog steeds van jou en zal altijd van je blijven houden.”

Bijzonder want ik praat eigenlijk nooit zo veel over mijn vader. Het heeft mij zeker 10 jaar gekost om zijn beslissing te verwerken. Ik voelde mij enorm verlaten. Mijn meiden hebben een grote, helende rol hierin gespeeld. Zij hielden mij in verbinding met het gevoel van liefde. De liefde die ik 100% voor hen voel en het contact wat ik met hen heb. Toentertijd soms met niemand anders. Zijn plotselinge verlies heeft een groot impact gehad op mijn liefdesleven. Ik zeg nadrukkelijk gehad, want ik ben na 22 jaar eindelijk bij mezelf aangekomen. Hoe anders is dat nu, anno 2020. Ik voel mij niet meer verlaten. Ik blijf bij mezelf met mijn eigen waarheid. Zelfliefde.

~ Lieve papa, na al die jaren zit je nog steeds in mijn hart. Gelukkig heb ik alles tegen je gezegd wat ik wilde zeggen. Jij wist als geen ander wat je aan mij had. Ik was een vaderskindje en was echt dol op je! Maar oh wat kon jij moeilijk van jezelf houden en was je afhankelijk van de liefde van een ander! ~

‘Ik wil dat heel anders doen!’ riep ik altijd. Er zijn fases in mijn leven geweest dat ik daar echt te veel mijn best voor deed. Het voelde als heel hard werken! Er bleef daardoor weinig over voor de mensen in mijn leven. Maar nu weet ik dat ik gewoon mezelf moet zijn, vertrouwen op mezelf en mijn intuïtie volgen. Dat kost de helft aan energie, waardoor er energie overblijft voor de mensen waar ik van hou.

Aan het begin van het schrijven van deze blog was ik helemaal niet van plan om over mijn vader te praten, maar dat is dus het intrigerende proces van schrijven. Ik laat mij hierin leiden door mijn intuïtie en volg dit proces al schrijvende. Intuïtief schrijven. ‘I just love it!’

‘Bedankt M. voor het stellen van je mooie vraag! Hierdoor kreeg mijn vader weer een bewust plekje in mijn hart, van onbewust naar bewust. Hij is altijd bij mij! En jij maakte hem hiermee weer zichtbaar en voelbaar.’

Loving kindness is een mooi woord voor liefdevolle vriendelijkheid, die ik graag verspreid maar ook graag ontvang.

X Liefs Liz