Vorige week was een goed voorbeeld van een tegenslag waarbij het nodig was om een beetje veerkracht te hebben.

Ondanks een jaar hard werken is het Mimi niet gelukt om dit schooljaar haar VWO-diploma te halen. Zulk nieuws komt hard aan en is een flinke tegenvaller. Voor haar, voor ons. Wat had ik het haar gegund om dit schooljaar positief af te sluiten.

Ik merkte dat ik deze tegenslag iets moeilijker vond om te verwerken. Niet vanwege het niet behalen van het diploma , want dat komt wel goed. Maar het feit dat ik feitelijk niets kon doen om de teleurstelling en het verdriet weg te nemen. Het enige wat ik kon en kan doen is er voor haar zijn, nu en in de toekomst. Dat is natuurlijk iets waar elke ouder mee te maken heeft als het gaat om de ontwikkeling van je kinderen. Alleen nu was mijn ziekte een grote kink in de kabel. Niet omdat ze voor mij moest zorgen, want dat gedeelte heeft mijn moeder, haar oma, heel toegewijd gedaan. Dat was superfijn. De ziekte was er. Dat kon niemand weg nemen. Daar moesten we doorheen. We hadden zo onze eigen, persoonlijke uitdagingen en we zijn er ook in alle liefde voor elkaar geweest. Maar alle ontwikkelingen hadden wel invloed op haar concentratievermogen.

Het gaat allemaal over veerkracht. Dat is je vermogen om goed om te gaan met moeilijkheden, tegenslagen, veranderingen en stress en dat je in staat bent om in moeilijke tijden positief, toekomstgericht en sterk te blijven. Het helpt je de regie te houden over je eigen situatie.

Er wordt mij wel eens gevraagd: “Hoe doe je dat?“

Ik denk dat de onderstaande aspecten wel typerend zijn voor de veerkracht die ik heb gehad de afgelopen maanden:

• Accepteren van de omstandigheden zoals die zich voor doen en waar ik geen invloed op heb.

• Oplossingen bedenken voor de situaties waar ik wel invloed op heb.

• Kracht uit mijzelf en mijn omgeving halen.

• Leren van wat er is gebeurd en dat toepassen op nieuwe situaties.

Het is niet zo dat ik mij nooit verdrietig of een tikkeltje verloren kan voelen, maar ik weet dat zulke gevoelens een onderdeel zijn van mijn (verwerkings)proces en dat het weer verdwijnt. Het helpt mij om, ondanks mijn ‘Hier in het nu’-mindset, mij te richten op mijn toekomst op een positieve manier en vanuit mijn kracht.

Zo ben ik langzaam weer begonnen met werken. Ik werd afgelopen dinsdag heel warm ontvangen door mijn collega’s op mijn werk. Tijdens het eerste overleg werden de scholen verdeeld over de verschillende contactpersonen en het teamoverleg was informeel gehouden om even te kunnen bijkletsen. Dat was zo fijn. Een mooie gelegenheid om mijn collega’s te bedanken voor hun warme betrokkenheid het afgelopen jaar. Uiteraard hield ik het niet droog. Het was echt even een emotioneel moment. Terug van weg geweest. Na een heel bewogen jaar. Wat is er ontzettend veel gebeurd in mijn leven. Langzaam ga ik het ‘gewone’ leven weer oppakken.

Veerkracht zie ik ook in mijn dochters terug. Mimi haar ‘gewone’ tienerleven gaat ook gewoon door. Ze geniet op dit moment van haar vrienden, die haar altijd weer steunen op een liefdevolle manier. En ze geniet van haar nieuwe liefde in haar leven. Nieuwe fase, nieuwe ervaringen.

Eva, mijn oudste, had ook een kleine obstakel. Zij moest of op zoek naar een nieuw huisgenoot of een ander betaalbaarder huisje zoeken in Rotterdam. Ze koos voor het laatste. Dit gaf even kort, veel stress, maar kwam allemaal goed. Want vrij snel heeft ze een nieuwbouw studio gevonden, op Katendrecht aan de kop van Rotterdam-Zuid, waar zij met haar vriend gaat samenwonen. Een hele stap dus. Het is een soort community voor studenten en Young Professionals met betaalbare studio’s van verschillend formaat. Er staat haar een roerige, uitdagende zomer te wachten. Want behalve een verhuizing gaat ze ook voor drie weken naar Singapore en Maleisië met haar vriend.

Heb jij de veerkracht om, na een tegenslag van welke orde dan ook, de boel weer op te pakken en de nieuwe mogelijkheden te zien? Jezelf de ruimte te geven om achterover te leunen en opnieuw te kijken welke volgende stap je gaat nemen in je leven? Waar ga je voor? Hoe wil jij je voelen? En wat heb je daar voor nodig?

Dat zijn vragen waar wij, op ons eigen manier, mee aan de slag zijn.

Mimi en Eva hebben met hun studie te maken en ik met mijn werk. Rustig reintegreren. Zodat ik na de zomer weer kan opbouwen tot een fulltime werkweek.

Nog drie weken en dan start al weer de zomervakantie. Officieel vrij zijn als je andere collega’s ook vrij zijn voelt altijd beter dan vrij zijn omdat je ziek bent en moet herstellen.

De komende week wordt het mooi weer. Dat komt mooi uit, want mijn moeder en ik hebben een overnachting in een van de strandkamers van Ajuma cadeau gekregen. Dit is een VT wonen-strandkamer op het strand van Zandvoort met diner en ontbijt. Nou wat wil een mens nog meer? Lijkt mij zo grappig om samen een nachtje te slapen en wakker te worden met uitzicht op de zee.

Fietsweer!! De temperaturen zullen komende week variëren van 21 tot 31 graden. Starting tomorrow.

Dus komt mijn zus morgen naar Zandvoort om samen een ritje te fietsen.

Het beloofd een mooie zomer te worden, want ik heb ook nog plannen om te reizen.

X Liefs Liz