De afgelopen week ging beter dan ik verwacht had en na al die weken in en rondom mijn huis te hebben rondgezworven had ik behoefte om er op uit te gaan.

Zodoende ben ik afgelopen zaterdag namiddag met de trein naar Rotterdam vertrokken.

Mijn moeder maakte zich hierover enigszins zorgen: “Al die mensen in de trein…” Ze doelde op ‘al die mensen’ met hun halfbakken griepvirussen en snotjes aan hun neus. En daar heeft ze ook wel een punt, want ik ben door een tekort aan *leukocyten in mijn bloed ook veel vatbaarder voor infecties en dergelijke. Op die manier heb ik ook mijn longontsteking opgelopen. Desondanks antwoordde ik ietwat dwars:

“Maar mam, ik ga niet de komende 4 weken (tot aan mijn laatste chemoronde) in quarantaine leven! Dat wil ik niet.”

Zo gezegd zo gedaan.

Want wat is er niet leuker dan samen met je jongste dochter naar je oudste dochter en haar vriend te gaan en samen te eten. Samen eten heeft altijd een belangrijke rol in ons leven gespeeld, ‘vroeger’ in ons gezin samen met hun vader, maar ook nu in ons kleine gezinnetje. Samen eten kan altijd, thuis en uit, en dan heerlijk ons leven bijpraten met een hoge dosis humor. Althans dat vinden wij zelf…

We hebben Italiaans gegeten bij de Pastakantine in de Pannenkoekstraat in Rotterdam vlakbij station Rotterdam Blaak.

Het was heerlijk dat we weer even konden kletsen en lachen. Gewoon relaxed. Dat zijn belangrijke momenten waarop ik even het gevoel heb alsof er niets anders is dan gewoon onbezorgd samenzijn. Samen met mijn kinderen.

Het enige wat mij herinnerde aan mijn proces was mijn sjaalmuts op mijn hoofd. Soms ben ik dat ook wel zat, maar dan compenseer ik dat enigszins negatieve gevoel door mij ‘mooi’ te maken, zorg aan mijzelf te besteden. Ik had mij lekker opgemaakt, mooie oorbellen erbij en mijn mooie zwarte blousje aangetrokken met zwarte strakke broek. Alleen geen zwarte laarzen met hoge hakken. Helaas heb ik daar vaak geen energie voor wanneer ik lang moet lopen. I was ready for it! 🙂

Het was een avondje, maar wat was het heerlijk!

Na een vooraf met brood, olijven, tapenades en Caprese Traditionale bestelden we de volgende hoofdgerechten:

TAGLIATELLE CON FUNGHI DI BOSCA: tagliatelle met bospaddestoelen gebakken in rozemarijn/tijm boter, gegrilde groene asperges, geroosterde hazelnoten, knoflook, witte wijn en Grana Padano.

LINGUINE AI FRUTTI DI MARE: linguine met vruchten uit de zee, verse knoflook, dille, rode peper, lente-ui, witte wijn en tomatensaus.

STROZZAPRETI CON POLLO ALLA ARRABBIATA: strozzapreti met kippendijen, pittige verse tomatensaus, rucola, pijnboompitten en Grana Padano.

LASAGNE ALLA BOSCAIOLA: lasagne van bospaddenstoelen, champignons, béchamel en Grana Padano.

We bestelden er een heerlijk glas frisse, witte Pinot Grigio [Il Cigno] bij en een glas rode, Monte Pulciano [Tenuta Giglio] Lekker krachtig en enigszins fruitig van smaak.

Als nagerecht deelden Eva en Mimi een TIRAMISU, bestelde Joost een PANNA COTTA met caramel en dronk ik ter afsluiting een heerlijk geurende Jasmin Gold thee.

Voor Eva, mijn meatlover, had ik als verrassing, een kookboek gekocht: ‘Estee kookt’. Estee Strooker heeft 8 jaar geleden, op 20-jarige leeftijd, Masterchef gewonnen en runt nu 3 horecazaken. In haar kookboek neemt ze de Nederlandse keuken als uitgangspunt. Bijvoorbeeld Hete bliksem, sukadelappen, witlof uit de oven, erwtensoep en haas van oma Mien. De recepten in het boek zijn ingedeeld per seizoen en bevat zowel voor- en hoofdgerechten als desserts.

Nu maar hopen dat Eva hier de sterren van de hemel uit gaat koken….

Lieve Kids, wat krijg ik toch een heerlijk gevoel van het samenzijn met jullie, nieuwe energie!

X Liefs Liz

Ik moest de dagen erna wel weer rustig aan doen, maar dat had ik er voor over. Vandaag weer aan de bak: Laatste kuur chemoronde 2 // 4 .

Links en toelichting termen:

*leukocyten worden ook wel witte bloedcellen genoemd. Het zijn cellen die met name betrokken zijn bij ons afweersysteem.

Photcredits: by rawpixel on Unsplash en De Pastakantine RotterdamG