Daar stond ik dan…

Op een doodgewone dinsdag aan het einde van de middag.

Doelloos voor mij uitkijkend, nadat ik de parkeerticket bij het ziekenhuis betaald had.

De hele dag nog druk gewerkt en toen nog even naar het ziekenhuis voor een controle, borstonderzoek. Even laten bevestigen dat het hier om een vetbultje ging en bespreken of het operatief verwijderd moest worden of niet.

Daar stond ik dan, een illusie armer. Een lichamelijk onderzoek werd bij binnenkomst al gauw een mammografie, want mijn laatste keer was 10 jaar geleden en aangezien ik toch al de vijftig naderde was een mammografie wel goed om te doen. 

Gelukkig wist ik nu hoe dat in zijn werk ging, want het totaal platdrukken van mijn borsten in een soort van persmachine was mij de vorige keer niet in mijn koude kleren gaan zitten.

Nadat de verpleegkundigen hun best gedaan hadden om hele mooie foto’s te maken van mijn platgedrukte boobies, moest ik wachten in de wachtkamer voor de bevindingen.

Helaas! Er was nog een echoscopie nodig om het nader te bekijken. Ik werd al wat minder positief gestemd. 

Nadat ik keurig had gewacht was ik aan de beurt. De arts bestudeerde mijn linkerborst met het echoapparaat en vertrouwde het bultje toch niet helemaal. Dus werd ik voorbereid op een punctie in mijn borst, maar ook in mijn lymfe-en okselklieren. Het overviel mij, want ik wist niet eens van het bestaan van een punctie af.

Jk wist van het bestaan van een mammografie en eventueel een echoscopie, maar dit scenario kreeg een hele andere wending. Ik moest zachtjes huilen. Lag ik hier alleen. Het voelde even heel erg spannend.

Op een rustige toon werd mij door de arts verteld dat het niet gebruikelijk is om zo zonder voorgesprek van de Mamacare-afdeling een mammografie te krijgen.

Ondertussen lag ik op de tafel de *puncties en **biopsie te ondergaan. Er werd meteen een afspraak voor mij gepland op de Mamacare-afdeling, zodat ik meteen door kon voor een kort gesprekje.

Daar stond ik dan…

Een totaal verlaten afdeling, niemand achter de receptie. Echt geen mens te bekennen. Aan de banners en posters te zien stond ik op de oncologie-afdeling. Ik liep door over de afdeling op zoek naar mijn afspraak.

“Keep up the good spirit, girl!”

X Liefs Liz

Links:

• Binnen een werkdag kan je in het AVL terecht voor sneldiagnostiek na verwijzing van de huisarts. En meestal binnen 2 uur een diagnose.
• Mammografie bij borstkanker
• De arts onderzoekt soms ook de oksel op mogelijke afwijkingen van de okselklieren. Vindt hij een afwijking in de oksel? Dan kan hij besluiten om cellen uit de okselklier weg te nemen voor verder onderzoek. Het weghalen van cellen uit de oksel gebeurt meestal met een punctie. De patholoog onderzoekt de cellen in het laboratorium onder een microscoop.
• De arts doet altijd een biopsie om een definitieve diagnose te stellen. Je krijgt hiervoor altijd plaatselijke verdoving. Bij een biopsie wordt er een stukje weefsel weggehaald op de plek waar de afwijking is te zien. Dit gebeurd met een dikkere, holle naald. Het stukje weefsel dat verwijderd is heet het biopt. De patholoog onderzoekt daarna het weefsel onder een microscoop. Hij kijkt of er kwaadaardige cellen te zien zijn. Ook kan hij in het biopt testen of de tumor hormoongevoelig en/of HER2 positief is. Met de uitslag stelt je arts de definitieve diagnose. Lees meer over aanvullend onderzoek op borstkanker.nl