Afgelopen weekend was ik in Antwerpen. Een mooi cadeau van mijn vriend voor mijn 48e verjaardag. Altijd weer een relaxte stad om te zijn met leuke cafeetjes en een heerlijke Tapas bar.
Zondagochtend begonnen we met een heerlijk ontbijt om de dag even op te starten en s’middags gingen we naar het fotomuseum aan de Waalse kaai. Daar bleek dat er een expositie was van Ai Weiwei, genaamd ‘Mirror’.

Wat leuk! Want ongeveer een jaar geleden bezocht ik de expositie ‘Save Passage’ van Ai Weiwei in het FOAM Amsterdam. Lees hier meer hierover.

FOMU schreef het volgende op hun facebookpagina:








Ai Weiwei gebruikt social media Twitter en Instagram @aiww om zo de aandacht te vestigen op politiek en sociaal onrecht, in China en ook het buitenland. Er is een duidelijke samenhang tussen zijn selfies en zijn activisme.
Nadat we de expositie hadden bekeken moesten we nog een ritje met de auto naar huis en wat er opnieuw gebeurde, net als met mijn moeder in 2016, verschilde ik van mening met mijn vriend over de schoonheid van het werk van Ai Weiwei.
Het feit dat Ai Weiwei selfies gebruikt om vorm te geven aan zijn activisme wekt soms antipathie op. Het wordt geassocieerd met enig overexposure, een manier van interpreteren van het gebruik van Selfies op Instagram.
Maar wat als je weet dat Ai Weiwei zijn blog met kritische essays en foto’s werd afgesloten door de Chinese autoriteit? En het gebruik van Instagram en Twitter, door zijn dagelijkse beeldenstroom, censuur door de Chinese autoriteit onmogelijk maakt?
Het is moeilijk voor te stellen hoe dat werkt, zo’n maatschappij waarin censuur van maatschappij-kritische teksten en foto’s plaats vindt.
De foto’s en projecten van Ai Weiwei geven dat naar mijn idee wel duidelijk weer. Hij brengt die bedrukkende sfeer heel sterk over. Dat kan weerstand op roepen.
De foto’s zetten je echt aan het denken. Dat inspireert mij elke keer opnieuw. Hoe je kunst kan inzetten om vorm te geven aan maatschappelijke kritiek of zoals in dit geval het verbeelden van de vluchtelingencrisis.
~X~
Naast zijn expositie ‘ Mirror’ heeft hij ook een documentaire gemaakt Human Flow.

“They could be my children, could be my parents, could be my brothers.” #HumanFlow is a call to action, highlighting the struggles of refugees worldwide who are searching for safety.- Human Flow.”

Kijk op mijn facebookpagina @lizschrijft voor meer foto’s en filmopnames over Ai Weiwei en zijn projecten.
Teksten bij de foto’s zijn gebaseerd op de zaalteksten behorend bij de expositie.
Alle foto’s gemaakt door: Liz.
Mooi en interessant verslag van de tentoonstelling.
LikeLike
Het was ook wel interessant! Hoe je maatschappelijke kritiek kunt vormgeven door fotografie van persoonlijk naar wereldniveau.
LikeLike