Innerlijke vrijheid

‘Die vrijheid begint bij mijzelf: Innerlijke vrijheid.‘ eindigde ik mijn laatste blog. Ik voel heel sterk dat ik de meeste van mijn beperkende (zelf) afleidingen, demonen en angsten heb gepareerd. Op het moment dat ik dit schrijf luister ik naar het liedje van Sofie Porro en Martyn Zij. Zij zongen samen op het Ecstatic Dance…

Na angst en twijfel #3

Deze blog maakt deel uit van een drieluik die ik schreef over mijn persoonlijke groei in de afgelopen 6 weken voorafgaand aan mijn vertrek naar Marokko. Ik ben er van overtuigd dat mijn nieuwsgierigheid het steeds meer zal overnemen van mijn angst voor het bekende. Hoe? Op dit moment doe ik dat door het onbekende…

Angst voor het onbekende #2

Deze blog maakt deel uit van een drieluik die ik schreef over mijn persoonlijke groei in de afgelopen 6 weken voorafgaand aan mijn vertrek naar Marokko. De afleidingen worden minder. Ik voel meer rust en ruimte. Ik heb het gevoel dat ik steeds weer sneller bij mijzelf uit kom, op mijn eigen pad. Plotseling neemt…

Angst en afleiding #1

Ik eindigde mijn vorige blogartikel met: Begin van een nieuwe cirkel. De cirkel van het leven. Mijn leven. Ons leven. Ik en de wereld. Mijn fietsreis is een begin en een verkenning. Een verkenning van mijzelf in deze wereld. Een verkenning van een eventuele uitbreiding van mijn onrustige nomaden ziel? Het is een begin van mijn…

Tussentijd

Nog 5 weken te gaan voor ik vertrek naar Marokko! Dat voelt heel raar! Ineens is het bijna zo ver. Bijna een jaar geleden besloot ik dat ik in 2023, na de zomer, een grote biketouring trip wilde maken die langer dan 5 weken zou duren. Wat een geduld moest ik afgelopen jaar hebben! Ik…

Wonen en werken in een buscamper I

Ik begin nu aan mijn vierde week van mijn kleine avontuur om te wonen en werken in een buscamper. Het is een flinke omschakeling wanneer je ook nog eens fulltime werkt, maar ik heb geregeld dat ik praktisch gezien remote en off the grid kan werken. Dus praktisch is het tot nu toe goed haalbaar,…

Begin van mijn avontuur

Dakloos. Ik las dat je pas echt dakloos bent, officieel, als je geen familieleden of vrienden hebt waar je kan logeren. Gelukkig, dat is niet van toepassing. Ik heb al verschillende uitnodigingen gehad om te komen logeren. Dus beter gezegd, ik ben een vrouw zonder vaste verblijfplaats. Dat omschrijft mijn huidige situatie het beste op…

Oude verhalen

Hier op het Groningse platteland voelde het als thuiskomen. En vanuit dat fijne gevoel heb ik het laatste stukje verwerkt van de erfenis van mijn familiesysteem, van mijn moeder en mijn vader. De afgelopen maanden januari tot en met april ben ik veel met mijn moeder in gesprek geweest, waarbij nog meer helder is geworden…

28/05/2023 Lieve papa, …

Vandaag vier ik dat je mijn vader bent… Je zou vandaag 79 jaar geworden zijn. Het gekke is dat ik jou nooit als een grijze, oude man heb kunnen voorstellen. Dit jaar, 2023, ben ik net zo oud als jij in 1997. 53 jaar… 1997, vijfentwintig jaar geleden. Hoe zou je leven geweest zijn als…

Ontspullen is loslaten

Wauw, wat een proces is het om mijn huur op te zeggen drie maanden voor mijn vertrekdatum naar Marokko! Om vervolgens te beginnen aan zo veel mogelijk ontspullen. Allereerst het moment dat ik 1 februari ’23 mijn huis ging opzeggen. Al die innerlijke gesprekken die ik heb gevoerd. ” Weet je het zeker, Liz? ”…