Een paar weken geleden las ik de dagenergie van de Maya kalender en die vertelde dat het belangrijk was om te luisteren naar de intelligentie van je lichaam en dat je lichaam aangeeft waar je levenskracht zit.

Ik voelde mij er meteen door geïnspireerd om er een blog over te schrijven, want bijna 25 jaar geleden was het mijn lichaam die aangaf dat ik tijd moest nemen om te rouwen, drie jaar na de dood van mijn vader, maar ook hoe ik het leven kon vieren.

Mijn dochter Eva, toen drie jaar oud, zat op mijn schoot terwijl ik in kleermakerszit op de grond zat. We hadden even een momentje van lekker samenzijn en ik voelde ineens tranen over mijn wangen biggelen.

De rust van dat moment, in stilte en mindful. Even pas op de plaats gaf ruimte aan mijn Tranen van Verdriet maar OOK Tranen van Vreugde!

Ik ga er een hoofdstuk over schrijven in mijn boek, maar ook over de rust die ik nu voel in mijn lichaam op dit moment van mijn leven. En hoe ik van chaos naar rust ben gekomen en wat dat betekent voor de keuzes die ik maak in mijn leven. Of was het nou andersom? 😁

Ja, je leest het goed! Het boek, mijn boek gaat er komen. Ik voel na alles, al mijn levenservaringen, dat mijn boek gewoon geschreven moet worden.

Ik leer het leven door te ervaren en mij persoonlijk te ontwikkelen en het is mijn zielsmissie om dat te delen.

Via mijn blog, mijn komende boek, maar ook door te spreken. Verhalen te vertellen, trainingen te geven. Wat, hoe en wanneer? Geen idee, ik laat het verder ontstaan. Deze eerste blog in 2025 is een start van weer een nieuw begin.

Ineens, terwijl ik dit schrijf, wordt het mij zo helder!

Ik sta in mijn kracht. Dat voel ik in mijn lichaam en de rust die ik voel. Ik ben een gezegend mens mede door die levenskracht en mijn passie voor het leven.

Het klinkt misschien overdreven, maar het is gewoon zoals het is en eigenlijk is dat nooit echt anders geweest.

Als klein meisje wilde ik al mijn eigen leven leiden en ging ik mijn eigen gang. Ondanks alle tumult en hectiek in mijn gezin van herkomst.

Elke keer terugkomen bij die bron van levenskracht gaat niet altijd vanzelf. Dat kan ik je wel vertellen!

En dat pad, dat pad ga ik met je delen via mijn boek. Ik ben er nu klaar voor.

Een jaar lang heb ik niet geblogd, want ik merkte dat mijn innerlijke reis nog niet klaar was en ik moest nog wat moeilijke, maar bewuste keuzes maken om verder te kunnen in mijn ontwikkeling.

En het was te intens om bij mijzelf te blijven en tegelijkertijd te bloggen.

Ik heb WEL geschreven! Heel veel! In mijn journal. Soulcollages gemaakt en het leven geleefd.

Ik kreeg er in mei ‘24 een soulmate bij: Boef. We zijn nu 11 maanden samen en nu voel ik pas dat we een echt team zijn. Het heeft even geduurd, want we moesten twee levens samenvoegen.

Maar God wat ben ik blij dat hij er is! We zijn een echte match. Hij is zo speels, vrolijk en vol levenslust.

Over hem schrijf ik op dit blog nog wel vaker, want wat heb ik veel geleerd van ons proces.

Ik zat net in de bus en daar kwam een hondje op mij af. Ik raakte in gesprek met zijn bazin en zij vertelde over het proces van wennen aan elkaar en dat ze het in het begin zo graag goed wilde doen maar dat dat heel veel spanning gaf. “Heel herkenbaar!” zei ik. “ Wat fijn dat je dat deelt, want ik heb precies dat ook zo ervaren.”

Het was een hele korte ontmoeting, maar het maakte voor mij zo duidelijk dat het voor een mens zo belangrijk is om ervaringen met elkaar te kunnen delen om op die manier je eigen ervaringen of proces te kunnen relativeren.

Zelfcompassie, dat is een mooi woord er voor.

Ik realiseer mij bij het opschrijven van dat woord het jaar 2024 daar wel voor staat. En damn wat is dat soms moeilijk als je aan Zelfverbetering doet.

‘ Pas als je dienstbaar bent aan jezelf ben je ook werkelijk dienstbaar aan anderen.‘

Het leven gaat namelijk nooit in een rechte lijn omhoog.

Ik ben als een slang. Ik krijg een nieuwe huid na elke cyclus van leven en leren zijn. Loslaten en beginnen. Ik zie het als vervellen. Het lichaam is aanwezig en krijgt weer een nieuwe huid. Kan je mij nog volgen?

In de dagenergie lees ik dat het de dag is van de ‘Rode slang’ met als affirmatie:

“Ik ben een instinctieve vernieuwer”

En die affirmatie omschrijft mijn zielsmissie:

Vernieuwing brengen, het onzichtbare zichtbaar maken.

In mijn eigen leven, maar ook die van anderen!

Mooie bevinding om deze eerste blog in 2025 mee af te sluiten!

Tot snel!

X Liefs Liz