Hallo, daar ben ik weer!

Terwijl ik begin met het schrijven van deze blog , na 3 weken van stilte, heb ik het gevoel alsof ik uit een retraite kom.

Na 27 dagen op fietsreis waarvan 23 fietsdagen en 4 rustdagen, 1275 kilometer en 5.621 hoogtemeters ben ik in Zuid-West Frankrijk terecht gekomen. Een weekje fietsen verwijderd van de Spaanse grens en de start van de ‘Camino France’ .

Bij aankomst op deze plek voel ik na een paar dagen dat het tijd is voor extra rust en boek ik een aantal dagen erbij. Niet wetende dat deze dagen 3 weken zouden worden.

Na een paar dagen voel ik weerstand opkomen om weer zo’n lang stuk te fietsen. De route tot nu toe bestaat uit, naar mijn ervaring, te veel saaie wegen en verlaten campings.

Die vrijdag, voordat ik hier aan kom, heb ik tijdens het fietsen voor het eerst weer eens een podcast beluisterd.

Een podcast van ‘ Het is de reis’ waarin Bas Louissen over zijn fietsreis ervaring vertelt.

Een fietsreis naar Bordeaux. waarschijnlijk een soortgelijke route als die ik heb gevolgd.

Hij had precies dezelfde verwachting gehad als ik. Fietsen door een mooie omgeving en allemaal nieuwe mensen ontmoeten die ook aan het fietsen waren en onderweg zijn.

Nou weinig van dat alles.

Aangekomen in Bordeaux kon hij niet echt meer genieten van de bestemming. Hij wilde naar huis nadat zijn vriendin hem in Bordeaux had opgezocht. Geen interesse om de stad te ontdekken. Dus inderdaad ‘ het gaat om de reis en niet de bestemming’, zei hij laconiek, ‘ maar in dit geval zou ik een mooiere route uitzoeken.’

Maar wat als je, zoals ik, al zo lang over deze fietsreis hebt gedroomd? Al een jaar bezig bent geweest met het voorbereiden van de fietsreis?

Ik kan je vertellen. Dat is een totale MindF*ck!

Tijd voor een reset. Dat blijkt.

Deze drie weken zijn nodig geweest om weer helemaal bij mij zelf te komen.

De eerste week bedenk ik of het zou helpen als ik dingen anders ga doen de volgende etappe.

Al snel weet ik dat ik een aantal dingen kan verbeteren:

1. Beter drinken
2. Beter eten
3. Langere pauze onderweg
4. Meer rustdagen inplannen
5. In de ochtend fietsen als het tropisch wordt
6. Minder zware bepakking

Ad. 1 Dit was een grote inschattingsfout en gebrek aan ervaring

Ad. 2-3 Door onrust en ongeduld ingegeven. Ik hield mij strak aan mijn route en wilde mijn, van tevoren geplande, bestemming bereiken doordat de campings op ‘grote’ afstand van elkaar lagen.

Ad.4 Aangezien ik door de heuvels geen grote afstanden fietste in een langzaam tempo maar wel verder wilde komen op de route leverde ik deze tijd in.

Ad. 5 Tijd en afstanden waren soms moeilijk in te schatten

Ad. 6 Het bikepacken (lichtgewicht) bevalt mij beter dan full loaded biketouring

Tot zover mijn analyse met betrekking tot mijn lijstje van mogelijke verbeteringen.

Tijdens de eerste week ben ik dan ook beter gaan eten en heb ik goed uitgerust. Na een paar dagen was mijn lichaam hersteld, maar ik merkte dat ik mentaal nog aan het bijkomen was. ‘Okay, dat betekent nog even de tijd nemen.’

Tijd voor zelfreflectie. Ik voel mij een beetje als een atleet die voor goud ging en zilver heeft gewonnen. ‘Als ik stop heb ik het einddoel niet gehaald.’

Wat steeds in mijn hoofd terugkomt is dat ik op de fiets ergens tussen Chattereault en Chasseneul du Poitou mijzelf betrap op de gedachtes:

‘Als ik hier doorheen ben, komt het goed.’ ‘Even doorzetten.’

Ik kwam hierdoor tot het besef dat ik fiets zoals ik werk. Hard, doelgericht en resultaatgericht. Vol passie. Dat wel.

Het feit dat ik elke dag heuvel op en heuvel af moest fietsen draagt hier wel aan bij.

Ja. Doorzettingsvermogen en uithoudingsvermogen heb ik wel. Dat weet ik. Ook heb ik enorm vertrouwen in de kracht van mijn lichaam en mijn fiets.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Na ongeveer 10 dagen weet ik een ding zeker. Ik wil niet nu naar huis en ik wil op deze plek niet blijven. Ik wil verder. Maar hoe?

Op een gegeven moment is het duidelijk voor mij: Ik ervaar een probleem en ik wil het nu oplossen. Dat is normaal gesproken een kracht. Bijvoorbeeld in mijn werk en met relaties is dat juist een kwaliteit. Sterker nog, ik heb er zelfs mijn werk van gemaakt.

Maar nu in deze situatie werkt het mij tegen. Ik blokkeer. Ik wil de perfecte oplossing en dit mentale proces vind in eerste instantie niet helemaal oordeelloos plaats.

Some beautiful paths can’t be discovered without getting lost.

~ Erol Ozan

Een belangrijke persoonlijke waarde van mij is dat ik persoonlijke groei heel belangrijk vindt en soms moet je daar even voor stilstaan en herijken.

Ruimte nemen voor het emotionele proces.

‘RESET’

X Liefs Liz

Morgen post ik het vervolg van het proces, want na 17 dagen heb ik een besluit genomen.

Wil je een indruk krijgen van de route midden door Frankrijk tot aan Bordeaux? Luister dan hier naar de Podcast van ‘De reis’:

Op de fiets naar Bordeaux met Bas