Na een heerlijke petit dejeuner in mijn Chambre d’Hote besluit ik dat ik een vrije dag neem. Nou ja het besluit heb ik de dag ervoor al genomen, maar nu vraag ik aan mijn, alleen Frans sprekende, gastvrouw of een extra nachtje mogelijk is.

“Pas de probleme!”

Dat is fijn. Ik ga lekker naar mijn kamer. Voetjes tegen de muur in relaxmodus. Tot ik mij realiseer dat de Boulangerie gesloten is en ik geen eten meer op voorraad heb. Ik moet dus nog 2x 7,5 km fietsen om mijn boodschappen te halen in het volgende dorp.

“Pas de probleme!”

Zonder bepakking moet dat geen probleem zijn. Wel even lekker!

Alles liep gesmeerd tot ik op de terugweg werd overvallen door een flinke regenbui. Het begon steeds harder te waaien en ik zag in de verte al een aantal bliksemflitsen.

‘Dat is een van de weinige dingen waar ik echt bang voor ben.’ Dacht ik terwijl ik Google de vraag stelde ‘ Wat als je op de fiets zit met onweer.’

Het antwoord was: ‘Ook al heeft je fiets rubber banden stop met fietsen. Zet hem ergens neer en ga verder lopen.’

Ik moest hardop lachen. ‘Geen optie Google.’ En besluit wat harder te fietsen.

Na 10 minuten zie ik de donkere wolken en bliksemflitsen verdwijnen. Ik haal een tikkeltje opgelucht adem.

Ik kom helemaal doorweekt aan op ‘Les Jardins Carnot’, Wel grappig, buienradar had hiervan weinig vermeld.

De rest van de dag vermaak ik mij met het schrijven van blogs, bellen met mijn jongste dochter Mimi en lekker dansend door de kamer naar muziek luisteren. Raam wagenwijd open met zicht op een hele grote mooie, romantische, jardin Francais.

X Liefs Liz