‘Die vrijheid begint bij mijzelf: Innerlijke vrijheid.‘ eindigde ik mijn laatste blog.

Ik voel heel sterk dat ik de meeste van mijn beperkende (zelf) afleidingen, demonen en angsten heb gepareerd.

Op het moment dat ik dit schrijf luister ik naar het liedje van Sofie Porro en Martyn Zij. Zij zongen samen op het Ecstatic Dance festival Holland dat ik op 8 januari 2023 bezocht.

” With open hearts we celebrate!” zingt Sofie Porro, ” We are Whole!”

” From my center i expand to the Whole”

Tijdens mijn eerste kennismaking met Ecstatic Dance op dat festival kwam het vuur in mij los en maakte ik de eerste cirkel rond: 27 Explore. Ik schreef er een blogpost over: Het vuur in mij…

Nu, 7 maanden later stuit ik opnieuw op het liedje ‘ Sing Dance Love Pray’ en realiseer ik mij dat ik aangekomen ben bij EXPAND.

Ik ben vrij!

Innerlijk Vrij!

Tijdens het zingen op het EDF voelde ik zo veel passie loskomen en nu ook weer bij het luisteren.

Vanuit die volle passie laat ik mijn stem horen. Mijn innerlijke stem in woord en beeld. Hier op dit blog: Liz Schrijft.

Zo ben ik steeds meer in alle openheid gaan schrijven op dit blog. Met het risico dat er mensen zijn die dit misschien te open vinden. Ik schrijf over gevoelens die bij iedereen kunnen spelen, maar niet iedereen voelt de behoefte om dit te delen. En dat begrijp ik.

Voor het publiek delen van je levenservaringen heb je vrijheid en veiligheid nodig en die moet je wel voelen bij jezelf.

Jaren geleden in 2016, toen ik dit blog net begon, vond ik dat vaak te spannend. Het openhartig delen is vooral begonnen tijdens mijn ziekteproces in 2018. Er waren zo veel mensen die wilden weten hoe het met mij ging dat ik via mijn blog updates ben gaan delen. Ik was niet altijd in staat om dat fysiek en emotioneel in nabijheid te doen, maar door het schrijven kon ik ook mensen op afstand meenemen in mijn proces. Dat was ook heel helpend toen ik weer ging reïntegreren in het ‘gewone’ leven.

Schrijven is een creatieve uiting waar ik elke dag aandacht aan besteedt. Het helpt mij om mijn ratio met mijn gevoel te verbinden. Het helpt mij als HSP alle prikkels en indrukken te verwerken.

Schrijven past bij mij. Ik hou al sinds mijn 11e jaar een journal bij waarin ik mijn pure ongecensureerde gedachtes opschrijf. Het biedt mij een leger hoofd en helpt mij verbanden te leggen tussen losse puzzelstukjes.

Overigens is dit blog ‘Liz schrijft’ geen schrijftherapie, maar een creatieve uiting van mijn (gevoels)leven en de behoefte om levenservaringen te delen met andere vrouwen. Even los van het feit dat er ook mannen zijn die mijn blog lezen merk ik dat het vooral vrouwen inspireert. Dat vind ik dus superleuk! Dat geeft mij ook een extra drive om het schrijven vol te houden.

Voor schrijven van een blog of boek en het gelezen worden door anderen vraagt ook om innerlijke vrijheid. De vrijheid om te delen zonder dat ik meteen een te kritische toon er over heen gooi.

Maar goed, ik spring weer van de hak op de tak.

Innerlijke vrijheid

Voor mij is Innerlijke Vrijheid, vrijheid die ik ervaar door mijn verleden te laten zijn voor wat het was. Verleden tijd. Niet alles is 100% verwerkt, maar heeft wel een eigen plek gekregen. De afgelopen maanden heb ik het heden en het verleden met elkaar kunnen verbinden door tijdens mijn rondreis met de buscamper te verblijven op verschillende plekken uit mijn jeugd of waar nog sterke familiebanden zijn met mijn vader. Erg helend.

Ik leef al een tijdje in het NU, maar nu in alle vrijheid. Een belangrijk onderdeel van mijn Innerlijke reis.

Die innerlijke vrijheid heb ik nodig om mijn reis te voltooien:

Mijn droom te volgen en totaal vrij te voelen.

Vrij om te ontdekken!

Vrij om te ervaren!

Vrij om te reizen!

Vrij om lief te hebben,

anderen en mijzelf!

De innerlijke vrijheid voelen om intuïtief te leven vanuit mijn zijn. Vanuit mijn kern in verbinding met anderen, in liefde.

Ik heb er zin in!

Ik voel dat ik er emotioneel klaar voor ben!

X Liefs Liz

Cover tekening by @jeannettevanraaij