Deze blog maakt deel uit van een drieluik die ik schreef over mijn persoonlijke groei in de afgelopen 6 weken voorafgaand aan mijn vertrek naar Marokko.
Ik ben er van overtuigd dat mijn nieuwsgierigheid het steeds meer zal overnemen van mijn angst voor het bekende.
Hoe?
Op dit moment doe ik dat door het onbekende te onderzoeken, routes te plannen, mijn paklijst compleet te maken, video’s te bekijken van bikepackers en hun avonturen. Activiteiten die mijn verlangens vertegenwoordigen zodat ik mij daar weer mee kan verbinden. Verbinden met het verlangen om de wereld te ontdekken in plaats van hetzelfde dagelijks leven op een plek in Nederland.
Door het te doen en te ervaren en het aangaan van het onbekende en het avontuurlijke leven met een beetje speelsheid tegemoet te gaan.
Hoe blijf ik in verbinding met mijzelf en anderen terwijl ik midden in het proces van Loslaten zit?
Hoe doe ik dat? Wat is hierin belangrijk voor mij?
Terwijl ik mij dat afvraag bedenk ik dat ik daar eigenlijk altijd het een en hetzelfde antwoord op heb: ‘Vrijheid in liefdevolle verbinding.’
De verbinding is er altijd. Dat vertrouwen moet je hebben in elkaar en dan kun je ook makkelijker loslaten. Loslaten betekent niet meteen dat ik ben onthecht. Vroeger, in mijn twintiger jaren, deed ik dat wel zo. Loslaten betekende afscheid nemen. Dat doe ik nu wezenlijk anders. Ik heb geleerd om mij te mogen hechten , aan mensen en plekken en dat is heel waardevol.
Mijn gezin, mijn ex-man en dochters, hebben hierin een hele belangrijke rol gespeeld. De onvoorwaardelijke liefde in ons gezin heeft mij geholpen te aarden en lief te hebben na het ingrijpende verlies van mijn vader.
Kortom, ik ben de mensen in mijn leven dankbaar dat zij hun liefde aan mij tonen en mijn liefde ook kunnen ontvangen.
Laatst zei een dierbare vrouw in mijn leven tegen mij: “ Zeg de volgende keer maar gewoon ‘ Zeg eens iets liefs!’ “
Ik was ontroerd door haar uitnodigende woorden. Zoiets simpels voelt mij voor mij als een groot liefdevol gebaar.
Behalve die hechting met anderen zit die ook in mijzelf, mijn kern.
Ze zei: “ Jij bent je (t)huis ❤️ “
En dat gevoel, die wetenschap, geeft mij rust. Een mooi Engels woord daarvoor is: Inner peace.
De vrijheid
Vrijheid creëer ik zelf. Dat heb ik door de jaren heen wel geleerd en het is aan de ander of die dat kan respecteren en accepteren.
Ik ben altijd een vrouw geweest voor wie die innerlijke vrijheid belangrijk is, maar in de praktijk heb je te maken met verschillen in emotionele behoeftes.
Het kan nodig zijn om relaties te verbreken of meer emotionele afstand te nemen om die ruimte te kunnen behouden.
Die ruimte voor vrijheid moet ik soms zelf nemen als dat zo voelt. Ruimte maken, ruimte geven, ruimte nemen.
Dat doet mij weer denken aan de beslissing om te gaan reizen op mijn fiets. Dat heeft natuurlijk ook een enorme impact op mijn relaties met anderen waaronder mijn liefdesleven.
Regelmatig krijg ik van vrouwen de reactie dat ik misschien de man van mijn leven ga tegen komen tijdens mijn fietsreis. Haha, leuke gedachte maar dat is helemaal niet het doel van mijn reis. Boven aan mijn lijstje staan: zelfontwikkeling, de wereld ontdekken op mijn fiets, nieuwe culturen ervaren en heel veel nieuwe mensen ontmoeten. Alhoewel ik de liefde nooit uit de weg ga of uit mijn leven sluit.
Het gaat mij vooral om het avontuur aan te durven gaan en mijn angsten te overwinnen door het tegemoet te gaan en te ervaren! Op die manier wil werken aan een meer avontuurlijke mindset zodat mijn brein zich creatief kan blijven ontwikkelen.
Afleiding van die missie door het leven is er altijd wel, maar het is de kunst om weer op mijn zielspad terug te komen.
Na angst en twijfel komt altijd weer ruimte om te genieten.
Genieten van de voorpret van het grote avontuur: Solo bikepacking.
SPACE. Het overwinnen van angsten gaat stap voor stap. Ik moet zelf de stappen zetten, steeds meer ruimte innemen voor mijzelf en mijn eigen dromen terwijl ik in liefdevolle verbinding blijf met de mensen waar ik van hou.
Die vrijheid om dat te doen begint bij mijzelf: Innerlijke vrijheid.
X Liefs Liz
PS. Wist je dat je je ook kan abonneren op mijn blog? Je kan je mailadres achterlaten op mijn website en dan krijg je een melding wanneer ik een blog heb gepost. Ik vind het ook altijd leuk als je een reactie achterlaat op mijn blog of op een andere manier laat weten wat je er van vond.