Nog 5 weken te gaan voor ik vertrek naar Marokko!
Dat voelt heel raar! Ineens is het bijna zo ver.
Bijna een jaar geleden besloot ik dat ik in 2023, na de zomer, een grote biketouring trip wilde maken die langer dan 5 weken zou duren.
Wat een geduld moest ik afgelopen jaar hebben! Ik was er al maanden klaar voor om op avontuur te gaan.
Een jaar mijzelf tijd geven bleek uiteindelijk wel nodig. Nodig om alles wat nog niet rond was in mijn leven rond te maken. Zaken die nog openstonden ruimte te geven.
Rondmaken, teruggeven en opruimen.
Rondmaken wat betekent dat voor mij?
Dat betekent voor mij oude ‘relaties’ en/of (familie)banden met personen en situaties vernieuwen of rond maken, maar zeker ook oude gedragspatronen opruimen. Ruimte maken.
Dat ging niet zonder slag of stoot. Nee, dat kostte veel denk- en doe werk. Geworstel . Confrontaties.
Veel zelfreflectie en vooral compassie met mijzelf. Niet alles hoef ik op elk moment te kunnen of te willen met iedereen. Uiteindelijk ben ik vooral verantwoordelijk voor mijzelf en mijn eigen leven!
Hoe anders is dat in mijn leven geweest. Terugkijkend kan ik concluderen dat mijn transformatie daarmee is begonnen:
Ik leef mijn eigen leven! Zonder mijn tempo aan te passen aan een ander. Ik ben mij in dat proces bewust geworden dat er intergenerationele trauma’s zijn en nog verwerkt moesten worden.
Ik weet nog goed, jaren geleden, dat ik mij besefte: ‘ Ik kan niet alles goed maken in een leven. In een generatie. Ik kan wel doen wat ik kan. Volgens mijn eigen levensvisie. ‘
Ik heb toen tegen mijn moeder gezegd dat ik niet het perfecte leven ga hebben voor hen (mijn ouders). Dat ik fouten ga maken. Beslissingen nemen die goed zijn voor mijzelf. Voor mijn eigen persoonlijke ontwikkeling.
Waar ik vooral mee aan de slag ben gegaan is dat ik mijzelf opnieuw ging toestaan om dat te doen.
Terug naar hoe ik als meisje van 19 jaar was. Een echte Boogschutter-vrouw. Streven naar een avontuurlijk leven, waarin ik mijzelf kan blijven uitdagen stappen te nemen buiten mijn comfort zone. Ter stimulans van mijn persoonlijke ontwikkeling en het creëren van mijn eigen projecten.
Een heel belangrijk aspect voor mij is: De opvoeding van mijn meiden en een voorbeeld voor hen zijn hoe je zo dichtbij als mogelijk bij jezelf kan komen, blijven en altijd kan terugkomen. Met een flinke dosis Zelfcompassie en Kracht. We kunnen alles delen, elkaar ondersteunen, maar wij zijn zelf verantwoordelijk voor ons eigen leven. In alle (Zelf)liefde en verbondenheid.
De afgelopen vijf jaar, sinds mijn ziekte, heb ik de puntjes op de i gezet. De finishing touch. Met vallen en opstaan, met humor en relativeringsvermogen, maar ook met hele boze en verdrietige momenten.
Leren echt diep te voelen en steeds meer te vertrouwen op mijn intuïtie. Minder in mijn hoofd en meer vanuit mijn hart leven. Het proces vertrouwen.
Ik heb dat meteen toegepast op het moment dat ik in de buscamper ging wonen, want op die manier ben ik de afgelopen maand op hele mooie plekken gekomen. Vertrouwend op mijn gevoel.
Het lijkt misschien zo dat ik graag alles alleen doe, maar dat is niet altijd zo. Ik hou van samenzijn, maar dan wel in alle vrijheid en verbondenheid.
Wederkerige verbondenheid in alle vrijheid!
Het fijne is dat ik merk dat ik mijn meiden volgens die visie heb opgevoed dus die hebben hier het minste moeite mee. Zij kennen mij niet anders ❤️ en vertrouwen op onze onvoorwaardelijke liefde.
Mijn Transformatie proces werpt zijn vruchten af. Ik maak mijn pure, ongecensureerde Zelf, stap voor stap zichtbaar, hoorbaar, voelbaar.
“ I’m claiming my freedom and independence, loving myself, practicing self awareness while exploring the world.”
Als kroon op mijn Innerlijke werk ga ik voor 7 maanden op fietsreis naar Marokko.
Die fietstrip zal met vallen en opstaan verlopen, want ik ga een totaal onbekende weg tegemoet.
Daar kijk ik enorm naar uit!
Elke dag fietsen. Bewegend naar mijn volgende bestemming.
Vandaag 3/7 tot 8/8/2023 ervaar ik als Tussentijd.
Deze Tussentijd gebruik ik als overbruggingsperiode naar een nieuwe fase.
Tussentijd die ik ga benutten om af te ronden met mijn werk en vooruit te kijken naar mijn fietsreis naar Marokko.
Nadat ik deze blog had geschreven las ik het volgende op Instagram dat enorm goed aansluit op de titel van deze blog!
Volgens @risingwoman veranderen The Lunar nodes veranderen deze maand van teken en sluiten (18/7) een 18 jarige karmische cirkel af. Dan bewegen the nodes naar Ram en Weegschaal. Dat betekent dat we officieel tussen het oude en nieuwe instaan.
‘What is the ‘new’ that we are building for the longterm?’
When the Sun shines all of his glory upon the face of the moon, it illuminates and reveals all of her being, allowing us to see clearly that with was not obvious before.
With these opposing forces at play, you may feel pulled in two directions. Capricorn is the adult and Cancer is the child. Capricorn is masculine structure and cancer is feminine feeling.
Hoe verhelderend. Ik merk dat ik, naarmate ik intuïtiever ben gaan leven en schrijven, steeds meer in contact ben met de Maan-cyclus
Met de volgende gedachtes sluit ik mijn blog af en begin ik aan een nieuwe cirkel. De cirkel van het leven. Mijn leven. Ons leven. De wereld en ik.
Mijn fietsreis is een begin en een verkenning: ‘What is the ‘new’ that we are building for the longterm?’
Een verkenning van een eventuele uitbreiding van mijn onrustige nomaden ziel?
Een verkenning van mijzelf in deze wereld, open en nieuwsgierig.
Een begin van een verkenning van de wereld. Beginnend van Europa naar een Afrikaans continent.
En ja, soms gieren de spanningen hiervoor door mijn lijf en hoofd!
Ik probeer mij niet te druk te maken over mijn voorbereidingen want, door mijn korte bikepacking trip naar Parijs (2020), weet ik dat ik het grootste gedeelte in bezit heb. Alleen nog even de finishing touch aanbrengen. Ik heb namelijk de afgelopen maanden gemerkt dat ik niet heel veel nodig heb.
Gelukkig heb ik nog even 5 weken Tussentijd!
X Liefs Liz