Ik begin nu aan mijn vierde week van mijn kleine avontuur om te wonen en werken in een buscamper.

Het is een flinke omschakeling wanneer je ook nog eens fulltime werkt, maar ik heb geregeld dat ik praktisch gezien remote en off the grid kan werken.

Dus praktisch is het tot nu toe goed haalbaar, maar mentaal gezien is het een flinke omschakeling. Het is namelijk een keuze die ik zelf heb gemaakt en ik wil niet dat mijn werk daar last van heeft.

Aan de andere kant schept het ook de mogelijkheid om te bekijken en ervaren of het haalbaar is (voor mij en mijn werkgever) om remote en flexibel te werken.

Doordat je in je eentje bent en steeds op verschillende plekken rondloopt kom je snel met mensen in gesprek. Ik merk dat ik open sta om even een praatje te maken en dan krijg je leuke verhalen te horen over hun eigen ervaringen in hun leven.

De tweede plek in Dwingeloo stonden wat meer oudere mensen (pensionado’s) en op de derde plek was het tegenovergestelde. Op camping Zeeburg stond een heel diversiteit aan mensen: jonge toeristen, fietsreizigers, Backpackers, pensionado’s, jonge gezinnen, camperaars. Ik vind dat leuk om te ervaren.

Grappig, ik lees mijn daghoroscoop: “Over the next few weeks, your curiosity and word smithing abilities will be at an all-time high. Indulge in small talk with neighbors and baristas.It’s not superficial chit-chat you’re after, but the vital dynamics of exchange. Share your experiences with others will generate even more to buzz about.”

Het omschrijft heel goed the vibe waar ik in zit. Aan de ene kant ben ik even los van mijn sociale omgeving, mijn vertrouwde omgeving. Dat kan soms een beetje alleen voelen, maar niet eenzaam.

Aan de andere kant zorgt het er voor dat ik soms meer ga socializen, een praatje beginnen met mensen die ik niet ken. Gewoon omdat ik nieuwsgierig ben en we allemaal in een nieuwe omgeving zijn.

Dat is iets waar ik ook heel erg naar uit kijk als ik in augustus naar Marokko ga fietsen. Nieuwe mensen ontmoeten en nieuwe ervaringen opdoen buiten mijn eigen comfortzone.

Zondag twee weken geleden ben ik naar Amsterdam vertrokken, omdat ik een aantal werkafspraken had in die omgeving.

Leuk, ik werd meteen uitgenodigd door een oud-collega om te komen eten op haar tuinhuisje in Amsterdam Noord. Na mijn werkafspraken heb ik een huurfiets geregeld om naar haar toe te fietsen.

De dag daarna ben ik op de fiets gesprongen en ben ik s’avonds bij mijn moeder gaan eten. Lekker in de binnentuin van het hofje waar zij woont middenin het centrum van Amsterdam

Het weekend van 17/18 juni genoot ik van Pinkpop samen met mijn meiden. Samenzijn in muzikale sferen! Zo enorm genoten!

Afgelopen week had ik verschillende werkafspraken in Amsterdam en Amstelveen. Dit keer reed ik heen en weer met mijn auto en zette ik de bus even in Doezum. Dat was flink heen en weer sjezen, maar ik merk dat ik steeds beter weet waar ik naar toe wil en hoeveel tijd ik voor alles nog heb.

Ik wil echt verschillende camperplekken ontdekken. Dus ook de 1 nacht staplekken. Daar zijn meestal geen extra voorzieningen. Vorige week heb ik bijna elke nacht ergens anders geslapen.

Onderstaande foto’s van een nachtje Friesland:

De volgende ochtend was ik om 8 uur al onderweg en maakte onderstaande foto:

Het voordeel van weinig spullen en kleding hebben is dat je ook geen grote wassen hebt. Uiteraard moeten er wel wekelijks terugkerende klusjes gedaan worden.

Af en toe plan ik daarvoor een huishoudelijk dagje in. Allemaal dingen die handig zijn om te doen, een dag voor vertrek bijvoorbeeld naar een volgende plek.

Op de camping in Dwingeloo was namelijk een grote wasruimte, waar ik kon wassen en drogen. Later zag ik dat er ook een strijkijzer en strijkplank stond. Good to know, voor de meer zakelijke afspraken en de kleding die niet kreukvrij zijn.

Het vuile water in de jerrycan onder de wasbak moest geleegd worden en de jerrycan met schoon water moest weer bijgevuld worden. Bij deze camping was daar een heel handig punt voor waar je met je bus prima bij kon staan.

In Lheederzand (natuurcamping) was dat niet en dan doe ik mijn wasjes onder de douche en hang ik een lijntje aan mijn bus 🙂

Ik ben nu zo veel buiten en echt veel in contact met de natuur:

Alleen zijn met je eigen gedachtes valt niet altijd mee, maar het helpt mij wel om echt goed te doorvoelen.

Er komt nog veel onverwacht verdriet naar boven over dingen die ik dacht dat ik verwerkt had, maar ik merk ook dat ik steeds minder concessies wil doen.

Ik neem ruimte en en rust voor mijzelf.

Energetisch heb ik meer ruimte gemaakt voor mijn vader en mijn familiebanden (grootouders en voorouders uit Groningen en Drenthe) van mijn vaders kant. Ik voel dat mij dat een completer mens maakt. Ik ben er aan toe!

Ik voel zo veel liefde voor hem en tussen ons. Ik mis hem en de discussies die ik met hem kon hebben. We waren een echte uitdaging voor elkaar. Het kon knetteren tussen ons, maar het kwam altijd goed. Hij hield van filosoferen en ‘debatteren’.

‘ Pap, ik neem je mee op reis net als dat je mee was tijdens mijn fietstocht naar Parijs!”

Mijn achternichtje Barbara Lin zei vandaag: ” Je maakt een bijzondere reis.”

We hebben afgesproken dat, als ik over een paar weken veertien dagen in Amsterdam woon, we samen familiefoto’s gaan bekijken en zij mij ook wat meer kan vertellen over haar uitzoekwerk qua stamboom van de familie. Ik kijk daar heel erg naar uit.

Het maakt toch weer een cirkel rond.

Nog drie weken in mijn bus en dan gaat mijn laatste werkweek in.

Nu nog even genieten van mijn leven in The Van.

“ Red Hot Chili Pepper 🌶️ ik heb het naar mijn zin met jou! “

X Liefs Liz