Bye bye 2020, Hello 2021!

Het is 31 december 2020 en sta op het punt om een bijzonder jaar af te ronden! Alleen dit keer stond ik er niet alleen voor, maar de hele wereld met mij. We zaten in de dezelfde rollercoaster van Corona.

Laatst bekroop mij een melancholisch gevoel, een besef dat ik al sinds zomer 2018 niet meer in een ‘normaal’ leven zit waarin alles maar zijn gangetje gaat. Niet dat dat laatste ooit mijn ambitie is geweest, maar ik stond er gewoon even bij stil.

Eerst was er natuurlijk mijn ziekteproces medio 2018/2019, vervolgens lag vanaf maart 2019 mijn focus op herstel, ging ik na de zomer van 2019 weer aan de slag met mijn werk en pakte ik ook mijn liefdesleven weer voorzichtig op.

Werk:

Het reïntegreren na zo’n fysieke en emotionele rollercoaster is heel spannend. Maar door het vertrouwen van mijn directeur Maaike, de steun van mijn collega’s en de scholen waarmee ik samenwerk, heb ik dit heel gefaseerd kunnen doen.

Ik ben nog altijd heel dankbaar voor de steun die ik heb ontvangen tijdens mijn ziekteproces maar zeker ook toen ik weer volop aan de slag was met mijn werk voor het Expertisecentrum Orion. Ik krijg kansen en mogelijkheden in mijn werk om mij te ontwikkelen en nog altijd te groeien in mijn talenten en vaardigheden. En oh wat is dat fijn als je van zo ver komt, ver van de ‘gewone’ wereld verwijderd. Dat je, wanneer je daar weer klaar voor bent, vol vertrouwen in mag stappen. Het heeft 75% van mijn herstel betekent. Niet alleen fysiek, maar zeker ook emotioneel. Fysiek moet je jezelf natuurlijk opnieuw ontdekken en alleen jij bent degene die aan kan voelen wanneer je even rustiger aan moet doen. Emotioneel was ik er echt aan toe om weer deel uit te maken van het ‘gewone’ leven, maar desondanks kom je zo je triggers tegen die je weer terug in de realiteit zetten en daar heb je mee te dealen en dan is het fijn als je in een omgeving functioneert die je daar bij steunen.

Sport:

Oftewel mijn fietspassie! Ik had mij voorgenomen om veel te gaan reizen in 2020, maar hoe anders liep dat door Corona. Sommige landen gooiden hun grenzen op slot. Alles was heel onvoorspelbaar. Maar op een zondagmiddag zat ik op een terrasje met Mimi en zij kwam met het lumineuze idee om naar Parijs te fietsen. Totally on my one. Zo gezegd, zo gedaan! Zes dagen heb ik gebuffeld op mijn racefiets met lichtgewicht bepakking. Twee setjes fietskleding, een jurkje om ergens uit eten te gaan en uiteraard toiletspullen. Elke dag werd het aantal kilometers meer. Wat een euforisch gevoel was het om op de fiets in Parijs aan te komen op weg naar de Eiffeltoren. Heerlijk twee dagen in een mooi hotel verbleven net voordat er weer strengere Corona-maatregelen kwamen. Op mijn instagram kan je de reis bekijken en ik schreef er een blog over ‘Bikepacking trip naar Parijs’.

Mijn meiden:

Oh wat hebben mijn meiden veel mee gemaakt de afgelopen jaren. Eerst de scheiding van mij en hun vader in 2015, verhuizen uit hun ouderlijk huis waar ze allebei geboren zijn, een opa en oma verloren. Mimi kwam uiteindelijk fulltime bij mij wonen in Zandvoort en Eva ging op kamers wonen in Rotterdam. Vervolgens werd ik ziek.

Wat een enorme impact had natuurlijk, maar wat hebben ze dat goed gedaan. Ieder op haar eigen manier. Ik vond het heel fijn dat ze hun leven bleven leiden zoals ze dat anders ook hadden gedaan.

Uiteindelijk is Mimi geslaagd voor haar VWO en heeft zij haar eerste grote liefdesverdriet doorstaan. Tegelijkertijd is Eva gaan samenwonen met haar vriend in een superleuke studio in Rotterdam. Mooi om te zien dat zij er altijd voor elkaar zijn vreugde, liefde en verdriet.

Mimi is culturele antropologie gaan studeren in Utrecht en het is haar gelukt om een kamer te vinden in een heel gezellig meidenhuis. Wat dus betekende dat ook zij oktober 2020 uit huis ging en op zichzelf ging wonen. Ik ging dus ook weer voor het eerst op mijzelf wonen.

Tja daar zat ik dan in mijn ‘eentje’ op de bank. Dat was even wennen. Ik hoefde geen rekening meer te houden met iemand. Het was ineens een stuk stiller in huis en ik hoorde soms dagen niks van haar. En dat hoort ook zo te zijn wanneer je op jezelf gaat wonen. Dat heb ik ook nog steeds met mijn moeder. Lekker je eigen leven leiden. In vrijheid verbonden. Ach ja Mimi hield mij altijd op de hoogte wat ze aan het doen was , waar ze was en wanneer ze weer thuis kwam. Dat vond ik al bijzonder voor een meisje in haar tienerjaren. En oh wat vond ik het heerlijk om haar te verzorgen, maar dat doe ik nu meer op een emotionele manier. Op afstand, maar in liefde en verbinding. Wat ben ik trots op haar. Dat zij de stappen neemt die zij nodig vindt in haar leven en kansen pakt wanneer het zich aandoet!

En dan mijn Eva die de Academische Pabo doet. Dat betekent dat zij dit jaar haar Pabo afrond en volgend jaar haar master ‘Onderwijskunde’ gaat halen. De Pabo is een regelrechte uitdaging voor haar, omdat dit heel praktisch is soms en Eva een heel sensitieve jonge vrouw is. Ze heeft het niet altijd getroffen met de juiste omgeving (school). Mentoren die onvoldoende in staat waren om haar talenten te benutten. Maar wat ben ik op trots op haar, want ze heeft heel goed voor zichzelf gezorgd. Een nieuwe stageplek in het nieuwe jaar gaat voor nieuwe kansen zorgen. En dat is toch waar het in leven omgaat, dat je goed voor jezelf kan zorgen. Want echt, jij bent de enige die dat kan doen. Dat kan je niet aan iemand anders overlaten.

Je kan wel zeggen dat mijn meiden in een korte tijd veel verlieservaringen hebben opgedaan, maar daar zijn ze constructief mee omgegaan. Ik heb ze in alle liefde gesteund daar waar ik kon en ruimte gegeven daar waar het nodig was. Dat voelt altijd nog als een geluk, een geluk dat ik er voor ze kan zijn!

Familie en vrienden:

Mijn moeder en zus heb ik door Corona niet zo veel gezien, maar wel heel veel gesproken via Face-time! Over hen wil ik maar een ding zeggen en dat is dat zij altijd in mijn hart zijn. Mijn moeder is er altijd voor mij en dat is een heel fijn gevoel!

We zijn gewend om met feestelijke momenten samen te eten aan een grote tafel of ergens lekker uit eten te gaan. Maar dat zat er afgelopen jaar niet vaak in vanwege Corona. De verjaardagen hebben we creatief gevierd. De eerste keer online via Skype. Dat was Mimi haar 18e verjaardag. Iedereen had er voor gezorgd dat haar cadeautjes in Zandvoort terecht kwamen zodat ze die in gezelschap kon uitpakken.

Mijn moeder haar verjaardag konden we bij restaurant ‘Frida’ vieren in Amsterdam en ook mijn zus haar verjaardag in oktober konden we op de valreep bij ‘Frida’ vieren. Vlak daarna ging de horeca weer dicht.

Eva haar verjaardag in november hebben we in klein gezelschap in Zandvoort gevierd. Helaas konden mijn moeder en zus er niet in real life bij zijn.

Mijn verjaardag, op 5 december, heb ik het feestje in 2 shifts gevierd. Op vrijdag 4 december kwamen mijn moeder en mijn zus en zaterdag 5 december kwamen mijn meiden en aanhang een feestje bouwen.

Dus als ik het zo terug lees hebben we ons niet laten tegen houden door Corona om gezamenlijk onze verjaardagen te vieren. Dat is liefde!

Liefde & relaties:

Als het gaat om de liefde was het een bewogen jaar, waarin ik mijzelf opnieuw heb ontdekt en nu duidelijk in balans ben. Ik moest van een introverte fase, waarin ik mij alleen op mijzelf had gefocust weer terugkomen in verbinding. Allereerst in verbinding met mijzelf, in volle zelfliefde en daarna steeds meer in contact met mannen.

Ik heb een jeugdliefde opnieuw onderzocht en vastgesteld dat die liefde er altijd zal zijn in mijn hart, maar dat we verder gaan met onze levens zoals we die in de tussentijd hebben vormgegeven zonder elkaar.

Ik heb ontdekt hoe het is om een vriendschappelijke relatie with extra flirtation op te bouwen, de zogeheten ‘Friends with benefits’. Dat was een pure ontdekkingstocht, maar die heb ik een tijdje geleden ook afgesloten.

Ik heb ontdekt hoe het is om weer een beetje verliefd te zijn en mij te gedragen als een verliefde puber.

Kortom, ik heb mij weer ondergedompeld in verschillende ervaringen. Met vallen en opstaan…

Ik kan zeggen dat ik van fladderen van de een naar de ander nu klaar ben voor een relatie. Voor volle verbinding in vrijheid en liefde. Voor passie en verdieping.

Anno 2021 wil ik mij openstellen voor mijn nieuwe liefde, liefde in alle puurheid en passie!

Dus.

Liefde!

Bring it on! I’m ready for you!

Nu, anno december 2020, sta ik op de grens van het jaar 2021 en kan ik zeggen dat ik volledig terug ben. Sterker nog, ik voel mij gezonder, emotioneel sterker, gelukkiger, meer geaard en in contact met mijn intuïtie dan ooit tevoren.

Dus 2021 kom maar op! Laat maar zien wat je dit keer te brengen hebt, want ik weet dat ik het kan ontvangen zoals het komt.

X Liefs Liz