Alle scholen en vele gezinnen waren natuurlijk helemaal into de Sinterklaas, maar ik vierde mijn verjaardag dit jaar zonder hem en al zijn Pieten.

“Sorry Sinterklaas, ik had andere prioriteiten!”

Ik begon mijn verjaardag met een gezellig ontbijtje met mijn jongste schatje, die snel daarna op weg ging naar haar laatste gymles op de middelbare school! En wat voor een gymles, paardrijden op een manege voor gehandicapten. Superleuk!

Ik vierde het klein dit jaar, maar wel in alle liefde. Gezien de duur van de Dipdagen, de dagen dat ik mij *K voel i.v.m. nawerking chemo, ben ik blij en dankbaar dat ik mij gisteren al weer een stuk beter voelde. 

Dus in staat, om een taart te halen, een Pinot Grigio voor de jong volwassenen om het te vieren (want ik drink al een paar maanden geen alcohol meer) en alles voor de Party-diner.

Wel kwam Thuiszorg s’morgens nog even langs om mijn **PICC-line te verzorgen. Dat gebeurt om de twee weken. De andere week gebeurt dat in het ziekenhuis en is altijd een hele onderneming. Niet qua tijd, maar vanwege alle spullen die ervoor nodig zijn.

Ik heb voor de PICC gekozen, omdat ik in eerste instantie voor de tweede kuur wekelijks een chemo-behandeling zou krijgen (met bijbehorende bloedafname.)

Ik dacht: ‘Hey, ik heb absoluut geen vrees voor injecties, maar ik wil deze ook niet ontwikkelen.’

De PICC was weer helemaal in orde. Weer goed doorgespoten, ontsmet, pleisters vervangen en daardoor weer ready voor de bloedafname morgen i.v.m. het in kaart brengen van mijn bloedwaarden.

s’ Avonds kwamen mijn andere schatjes uit Roffa. Ja Roffa, want ik zeg altijd Rotje Knor, maar dat is echt Old Fashioned geloof ik.

Ik had lekker gekookt en aan tafel kwamen allemaal jeugdherinneringen van de meiden naar boven over de Sinterklaasavonden die we als gezin hadden gevierd. Zo leuk om te horen dat zij zich nog zoveel kunnen herinneren. Een van de herinneringen was er een waarbij mijn rijmambities wel erg duidelijk werd. Ook wel een tikkeltje genant mijnerzijds, maar ook wel weer hilarisch hoe ik mijn tijdsgebrek dan weer liefdevol oploste.

Ieder voor wie ik een cadeautje had gekocht, kreeg die sinterklaasavond hetzelfde gedicht:

Hele liefdevolle boodschap, maar niet heel creatief. ‘Mama had het een beetje druk gehad.’ Whoops.

Guess What?

We hebben op mijn verjaardag ook heerlijk samen de kerstboom neergezet en opgetuigd.

Onze kerstboom is wel, worst off all i know, een kunst-kerstboom. Uiteraard gekocht nadat ik gescheiden was en zelf die mooie boom bij de kerstboer moest gaan halen.

Wel een schattig exemplaar hoor!

Ik kreeg ook zo een mooi kaartje van mijn moeder in mijn brievenbus.

“Deze levensboom symboliseert jouw nieuwe leven na deze heftige en moeilijke periode. Levenslust, nieuwe liefdevolle ontmoetingen, inspirerende ontdekkingen. Alles komt op je pad en zal je aan je levensboom op kunnen hangen.”

DAT is nou precies WAT ik van plan was te gaan doen! ‘Of…Uh?’

Maar mam, eigenlijk ben ik daar al stiekem mee begonnen …

‘Vind je dat heel erg?’

“Op naar de 50!”

X Liefs Liz 

Links:

** PICC is is een Perifeer Ingebracht Centraal veneuze Katheter. Het is een dun slangetje dat in de bovenarm in een bloedvat wordt inebracht en het uiteinde ligt vlakbij het hart. Hierdoor komen de medicijnen die via de PICC worden ingebracht in een groot bloedvat terecht. Zo kan voorkomen worden dat er schade aan het bloedvat komt i.v.m. veel bloed prikken (infuus chemo of bloedafname)

Meest bekende kunstwerk van Gustav Klimt: The Life of Tree 1905