Sinds een aantal maanden zit ik in een rollercoaster van mijn leven. De rollercoaster van borstkanker. De eerste week van juli kreeg ik te horen dat ik borstkanker heb. Sindsdien ben ik van operatie, naar operatie naar chemobehandeling gerold. Waar het in eerste instantie leek op een kleine tumor en te behandelen met een borstbesparende operatie en bestraling, bleek het na de operatie te gaan om een agressieve vorm van borstkanker en was het advies om het te laten verwijderen. Een Mamaprint (onderzoek naar borstkankergenen in verwijderd borstweefsel) moest aangeven of ik in een hoog of laag risicogroep zou vallen i.v.m. kans op uitzaaiingen of terugkomen kanker. Helaas val ik in de hoge risicogroep. Dringend advies: starten met een chemotraject (2 chemotrajecten van elk 8 weken) en daarna voor 5 jaar hormoontherapie. Ik ben maandag 15 oktober gestart.
Het is pittig, maar ik heb op dit moment dagen dat ik mij echt nog goed voel en energie heb, geen ziekenhuisafspraken heb. Ik noem ze de kankervrije dagen, geinspireerd door Odette Schoonenberg. Over haar een andere keer meer.
Het is niet meteen de bedoeling dat ik op deze blog alles ga delen over mijn ziekenhuisbezoeken, bijwerkingen bespreken…, maar meer over mijn ziekteproces. Hoe ga ik ermee om? En dat jij als lezer je eigen dingen er kan uithalen of dat je geinteresseerd bent in hoe het met mij gaat. 🙂
Persoonlijk schrijf ik de blogs, omdat er voor mij nog steeds meer is dan mijn ziekte. Ik ben ziek, maar zeker ook gezond. Mijn fysieke wereld is veel kleiner geworden, maar mijn geest, mijn belevingswereld is nog even groot. En met het schrijven van de blogs geef ik mijzelf daar een platform voor.
In mijn leven speelt mijn familie een hele grote rol. Mijn opgroeiende meiden van 16 en 21 jaar!
Ik ben er ook voor mijzelf! Aandacht voor mijzelf. Focus!
Dat doe ik door goed voor mijzelf te zorgen, door gezonde en regelmatige voeding (vegan) te eten en voldoende beweging en rust te nemen. Ik heb een heel gestructureerd programma zodat alles voldoende aan bod komt en in balans blijft, zodat ik kan anticiperen op de voorkomende situatie.
Wat mij opvalt is dat ik heel rustig ben en voel van binnen, mindful. Ik leef op dit moment in het Hier en nu, niet op het moment voor de diagnose en niet erna. Daardoor geniet ik ook van wat er wel is en sta ik in mijn kracht.
Voor mij gaat het allemaal over vertrouwen. Vertrouwen in mijzelf, in mijn lichaam en geest. Loslaten waar het nodig is en regie houden waar het kan. Realistisch in het ziekteproces en levenslust in mijn gezonde leven, in alle rust en geen levenshaast.
Maar daar tegenover zeg ik grofweg ook regelmatig “Fuck-it!” tegen de problemen en de zorgen die ik in het dagelijks leven tegenkom. Ook die instelling helpt mij om in mijn levenskracht te staan en in het moment te leven.
Natuurlijk ben ik ook wel eens verdrietig dat ik dit ziekteproces aan moet gaan in een levensfase (48 jaar) dat ik net alles op orde had in mijn leven na een intense scheiding, weer aangaan van nieuwe relaties, superleuke baan. Net nu mijn dochters in volle bloei zijn.
Het Verdriet gaat over verlies en rouw, verbreken van relaties en toch in verbinding willen blijven met mensen in je omgeving die er in liefde in nabijheid of afstand zijn voor mij en dat is ook de reden dat ik op kankervrije dagen ga beginnen met schilderen, zodat ik mijn onbewuste emoties (positief of negatief) een plek kan geven en om kan zetten in schoonheid, kleur, woorden (schrijven).
Het schilderen gaat vooral niet over perfectie, maar over aangaan en loslaten, tijd om te spelen, emoties omzetten in een creatieve boost ‘Paint my story.’ In een heftige, hectische tijd waarin mijn leven op zijn kop staat.
Tot nu toe heb ik heel veel liefs en ondersteuning ontvangen van mensen waar ik het misschien niet van verwacht had, appjes, mails, heel veeeel kaartjes, supermooie cadeautjes uit liefde gestuurd en door mij ontvangen. Zo vaak ontvang ik ze wanneer ik ze heel hard kan gebruiken. ‘Just at the right moment.’
Mijn dankbaarheid hiervoor is groot!
X Liefs Liz
- Als je benieuwd bent naar mijn proces op dit moment, is het leuk om mij te volgen, maar verwacht vooral geen mooie plaatjes van schilderijen 🙂 Op Instagram deel ik meer het visuele proces, op instagramstories meer mijn persoonlijke foto’s en op dit blog zal je meer de vertaling in woorden terugvinden. Een soort pas op de plaats. Niet op een vast moment. Lekker wanneer ik dat zelf wil..
This is not the time for perfection.
It is time for Selfcare and Selflove!
I just live my life in the present and paint my story.
~ geinspireerd door Flora Bowley ~
lizschrijft.com 