Vorige week dinsdag was het 4 oktober Werelddierendag.

In dat kader twitterde ik: “Ik heb geen kat, maar als ik een kat had dan….”

 

 

“En hoe is het om vegetariër te zijn?” vroeg ik mijzelf af. Nou wisselend, ik merk dat ik tot nu toe geen vis eten erg moeilijk vind.

Dus daar ga ik de komende twee weken aan werken, want vanaf maandag 24 oktober ga ik 6 weken de veganistische voedingsstijl uitproberen.

Ik ben nu al een paar weken officieel een vegetariër op weg naar veganisme. Dus geen flexitariër meer. Al hoewel. Ben je wel vegetariër als je wel eens vis eet?

‘Nee,’ schrijft de Vegetariersbond, ‘eigenlijk ben je dan een pescotariër.’

 Dan ben ik dus meer een pescotariër geweest dan ik dacht.

Ik merk wel dat mijn lichaam het fijn vindt dat ik geen vlees eet en veel minder vis.

Afgelopen vrijdag was mijn fish-farewell-dinner.

Mijn meiden kwamen weer bij mij en ik ging lekker voor ze koken. Dat werd dus wel mosselen. For the last time.

Nou dat was het zeker! De mosselen kreeg ik niet lekker gekookt. It can be so easy! Je moet de mosselen samen met de mosselgroenten en een laagje water rustig aan de kook brengen. Dat kost vijf minuten. Helaas, we moesten om een uur acht weer richting de supermarkt, want het was echt niet lekker. Gevolg? Ik ben wel even genezen en klaar om de komende periode visloos in te gaan.