Regelmatig rij ik met mijn auto naar Amsterdam met het idee dat ik zo het meest flexibel ben voor schoolafspraken op verschillende locaties. Vanuit Hoofddorp was dat nog enigszins te doen, maar vanuit Zandvoort kost dat eigenlijk meer stress en meer tijd dan de flexibiliteit die het oplevert.
Maar, eigenwijs die ik ben, reed ik dus vorige week maandag toch in mijn auto naar Amsterdam. Het was een doodgewone maandag. Een maandag die ik al vroeg start op een school in Amsterdam. Het was heel erg druk geweest onderweg.
Terwijl ik met een ietwat onrustig gevoel de binnenstad in reed, dacht ik ‘Pffff, ik ben bijna op de plaats van bestemming.’
En boem! Een lichte botsing met een bouwvakkersbusje. Reden? Een wat chaotische verkeerssituatie waardoor wij elkaar niet hadden opgemerkt. Bizar eigenlijk wanneer je bedenkt dat er een wirwar van zeker 5 auto’s stond.
Ik sta voor het eerst in zeker 10 jaar een schadeformulier in te vullen, zegt de bouwvakker: ” Zo mevrouw, een dagje naar Amsterdam?”
“Nou, nou!”, ik voelde mij ietwat beschimpt,”Erger nog, ik rij al meer dan 20 jaar in Amsterdam….”
Natuurlijk was ik te laat op mijn schoolafspraak.
Bij binnenkomst verontschuldigde ik mij:” Sorry dat ik wat laat ben! Ik was betrokken bij een lichte botsing.”
De rest van de tijd zat ik op een krukje naast mijn coachee in de klas en kwam elke 5 minuten een beetje meer bij van de schrik.
Na deze begeleiding stapte ik weer in mijn auto en nam mij voor: ” Zo druk en stressvol wil ik mijn werkweek niet meer starten. Volgende week maandag ga ik met de trein naar mijn schoolafspraak in Amsterdam en fiets ik naar de schoollocaties.
‘Geen woorden, maar daden!’
Het was vandaag geen gewone maandag. Nee, vanmorgen ben ik met de trein naar Amsterdam vertrokken. Nog een beetje onwennig dat ik in werktijd met de trein naar Amsterdam ga, heb ik een retourtje Amsterdam Centraal gekocht. Eigenlijk moest ik een retourtje Sloterdijk kopen. Hier was duidelijk sprake van automatisme, want 9 van de 10 keer ga ik in mijn vrije tijd naar Amsterdam Centraal.
Conclusie na mijn OV-werk ritje? Ik ben dezelfde tijd aan reizen kwijt, sta niet onrustig in de files te wachten, loop relaxed van bushalte naar schoollocatie en mijn dagelijkse 30 minuten extra beweging heb ik zo ook uitgevoerd.
Toch weer een stapje verder in duurzaam en mindful leven.

^^^ dit label viel op het moment dat ik dit artikel schreef uit mijn Flow Magazine [??]