Een feestelijk moment om even bij stil te staan!

Nu 10 jaar geleden, in 2016, een jaar na mijn scheiding, begon ik met het schrijven van deze blog. In eerste instantie om schrijfkilometers te maken, want ik had gelezen dat het een goede manier was om beter te worden in schrijven.

Ik had een foto geplaatst bij ‘Over Liz’ van een houten cabin met caption ‘Mijn schrijfhut’ erbij. En dat was precies hoe ik het bedoelde: een plek om mijn schrijfsels te delen.

Ik vond dat in het begin heel erg spannend, want ik had tot die tijd vooral in mijn dagboeken geschreven.

Maar ik ging mijn angst voorbij en besloot het te gaan ervaren door gewoon te doen.

In 2018 werd ik ziek en gek genoeg kreeg ik ineens meer lef om te bloggen. Ook omdat het een fijne manier was om in contact te blijven met mensen in een toch meer geïsoleerde periode waarin ik mij op dat moment bevond. Alle energie ging naar ‘overleven’ en zorgen voor mijzelf en mijn meiden. Op dat moment woonde Mimi nog bij mij.

Die zomer in 2018 besloten mijn ex en ik om te veranderen van co-ouderschap naar fulltime ouderschap en ging Mimi van ‘om de week bij mij wonen’ naar ‘100% bij mij wonen.’ Niet door de ziekte maar door andere omstandigheden (nieuw stiefgezin van mijn ex) hadden mijn ex en ik besloten dat dit beter was voor Mimi op dat moment. Niet wetende dat ik in november 2018 mijn chemo traject in zou gaan.

Het bloggen gaf mij heel veel kracht en ik ben dat blijven doen. Soms met kleine, soms met grote tussenpauzes.

Vorig jaar, nu een jaar geleden, stopte ik voor langere tijd met bloggen. Er was te veel gaande in mijn leven om dit ook meteen te delen.

Uiteraard heb ik wel dagboeken vol geschreven. Dat is gewoon noodzaak. Daar komt niets tussen. Dat zal ik altijd blijven doen. Elke dag! ❤

Het afgelopen jaar bracht mij nog meer naar mijzelf terug nadat ik een paar heftige beslissingen had genomen na mijn terugkomst in 2024. Verdrietig, maar nodig. Nodig uit Zelfzorg.

Patronen begonnen zich in mijn familie te herhalen en daar had ik al het harde (innerlijke) werk niet voor gedaan.

Op mijn werk waren het ook twee onstuimige jaren!

De zomervakantie is bijna ten einde en ik voel dat het tijd is voor een nieuwe fase, waarin ik meer en meer kies voor mijn creativiteit. Een authentiek en creatief leven en er dus (weer) volop voor kiezen om verder te gaan met bloggen en het schrijven van mijn boek.

Laat die creativiteit maar weer stromen!

Mijn virtuele schrijfhut

Mijn schrijfhut waar ik mijn ‘columns’ schrijf over de dingen die mij in mijn leven bezighouden. Op weg naar een steeds meer authentiek en creatief leven.

Vanuit mijn loft appartement in Haarlem. Die inmiddels helemaal van mij is. Ja, je leest het goed. Ik heb het in de lente dit jaar gekocht.

Ik hoop dat jij, als lezer, het nog steeds leuk vind om mijn blog te volgen.

Verder zou ik het heel heel erg leuk vinden als je laat weten over welke onderwerpen je wat meer zou willen lezen of wat je, als je al een trouwe lezer bent, leuk en/of inspirerend vind om over te lezen.

Laat gerust een reactie achter via mijn contactpagina. Ik kijk er naar uit!