Het is zaterdagavond en ik zit in het restaurant van de camping in Parijs. Voel mij een beetje alleen. Al die gezinnen om mij heen. Nu mis ik even een medereiziger.

Aan de andere kant weet ik ook dat ik dit moet doen, alleen op reis op mijn fiets. Even helemaal tijd en ruimte geven aan mijzelf. Met alle ups-and-downs. Ik moet natuurlijk alles zelf regelen en organiseren, maar ik kan ook gewoon mijn eigen wensen en gevoel volgen. Mijn eigen fietstempo bepalen. De wereld ontdekken, in alle nieuwsgierigheid, op mijn eigen manier.

Twee weken onderweg en ik heb al zo veel indrukken opgedaan. En dan te bedenken dat Vlaamse Johan van @cyclingthroughlife al 1,5 jaar onderweg is naar Ushuaia. Terwijl hij een relatie heeft. Respect voor. En super leuk dat ze elkaar de ruimte geven om hun eigen dromen te volgen, ieder op hun eigen manier.

Ik zie de reis behalve als een groot avontuur ook als een fysieke ontdekking. Heel benieuwd wat ik na 3 maanden aan kan en na 6 maanden. Mijn conditie en kracht bouw ik echt onderweg op. Eerlijk, zie ik wel tegen het berg beklimmen in de Pyreneeën op. Maar dat is over een paar weken…

Na zo’n rustdag heb ik er ook echt zin in om morgen om weer bijtijds te fietsen. Het fietsen vind ik erg fijn. Ik was gisteren ook echt verbaasd over mijn eigen doorzettingsvermogen en uithoudingsvermogen.

Dat is iets wat ik echt meer wil uitwerken voor mijzelf. De fysieke uitdaging aangaan, de mindset die ik er voor nodig heb en de balans houden met voldoende tijd voor het mentale en geestelijke aspect.

Ondertussen bedenk ik mij waar ik nog allemaal naar toe ga. Spanje, Portugal, Marokko. Mmm, er staat mij nog zo veel moois te wachten.

Zondag | Dag 15 stap ik weer op mijn fiets. Eind van de middag sta ik op een heel gemoedelijke camping 40 km onder Parijs. Deze dag had ik echt een beetje ‘pap’ in de benen. Frustrerend.

Dag 16 – Dag 17 | Gisteravond in Boissy La Rivière aangekomen. Er zijn niet veel campings in de buurt dus kies ik voor een Chambre d’Hotes. ‘La Maisonnette d’Helene’. Het ligt precies langs de route dus ik hoef niet nog 10 km uit te wijken.

Zo fijn om even mijn spullen lekker in de kamer te zetten, alle apparaten op te laden en te slapen op een goed matras. Het uitzicht vanuit de kamer is om blij van te worden.

De gastvrouw heeft gisteravond mijn was gedaan en s’morgens hangt het weer fris ruikend over mijn stoel in de keuken waar ik gebruik van mag maken. Wat een gastvrijheid. s’Morgens voor vertrek komt ze nog even checken hoe het met mij gaat. Op het moment dat ze hoort dat ik van plan ben om naar Orleans te fietsen die dag kijkt ze erg bedenkelijk en een tikkeltje bezorgd. Ik glimlach en zeg in mijn huis, tuin – en keuken Frans dat het goed komt. Ze vertrekt naar haar werk. Wanneer ik op mijn fiets vertrek komt de gastheer mij nog even uitzwaaien.

Ik had heel diep geslapen. Heerlijk! Niet veel zin om te vertrekken, want ik weet dat er nog een hele steile heuvel op mij staat te wachten. Wel gegaan. Eenmaal op weg vind ik het heerlijk en heb ik 75 km gefietst. Via landelijke en glooiende weggetjes en door bossen.

Het is een fijne dag vol mooie genietmomentjes.

Aan het eind van de dag kom ik aan in Orleans. De stad in fietsen is mooi en geeft al een aardig beeld. Ik zou wel iets meer van de stad willen zien. Alleen ligt de camping iets buiten de stad en heb ik geen zin meer om heen en weer te fietsen.

X Liefs Liz

Hieronder heb ik een kleine voice note toegevoegd terwijl ik op mijn weg was naar Parijs: