Vrijdag 18 december 2020, ik ben thuis aan het werk. Van alles en nog wat door elkaar aan het lezen voor het schrijven van een verslag. Maar ik ben afgeleid en lees een stukje over het boekenweekthema 2021 Tweestrijd.

Tweestrijd: het hart volgt niet altijd de rede, de onderbuik ondermijnt nogal eens het gezonde verstand.

Dat is precies wat er de afgelopen maanden heeft gespeeld in mijn liefdesleven. Er waren zo veel momenten dat ik in tweestrijd was.

“Wil ik een relatie?”

“Wat voor een relatie zou ik dan willen?”

“Wil ik een relatie met deze man op dit moment?”

Sinds een jaar heb ik een vrij actief ‘liefdes’leven, maar tot vorige maand nog niet de man ontmoet waar ik echt een relatie mee wilde opbouwen. “Waarom niet?” vroeg ik mij wel eens af. Ik heb namelijk altijd wel iemand in mijn leven gehad. Vaak ook wel in een monogame relatievorm, maar in deze fase was ik vooral aan het onderzoeken welk type man bij mij paste. Dat deed ik door verschillende contacten aan te gaan. Kijken wat ik kon en/of wilde opbouwen door gewoon open en nieuwsgierig te zijn.

Als een man aan mij vroeg ” Wat zou je willen? “Zou je een relatie willen?” Dan gaf ik altijd aan dat dat afhankelijk is van de persoon die ik ontmoet.

Jan Geurts zegt altijd: ” Wat een wonder dat ik je ontmoet. Ik ben benieuwd hoe lang het gaat duren.”

Zo stond ik er ook in. En dat heeft voor leuke contacten gezorgd. Sommige heel kort, maar met anderen heb ik een vriendschap opgebouwd. Je leert elkaar steeds beter kennen en ik merk dat je dan pas weet of iemand wel of niet ‘relatiemateriaal’ is. Ik neem mijn tijd en geniet hiervan.

“Breek de betekenis van de woorden ‘seks’, ‘relatie’, ‘huwelijk’ en ‘familie’, haal de muren van die instituten naar beneden. ” schreef Daan Borrel in haar boek ‘Soms is liefde dit’.

Zij schrijft: ‘ Als ik in het verleden kijk, denk ik dat de vrouwelijke familielijn voor mij door omstandigheden niet bijzonder veel van seks heeft gehouden. Hoe onafhankelijk, leuk en vreselijk stoer ze ook zijn, ik vermoed dat ze op dit gebied vaker het object dan het subject van verlangen waren.’

Precies dat speelt er naar mijn idee ook in mijn vrouwelijke familielijn. Onafhankelijkheid en een stoere vrouw zijn heb ik wel geleerd van mijn ouders en ook wel van nature in mij, maar geef verlangen, begeerte en seksualiteit maar eens een duidelijke plek in je leven zonder de kaders van een traditionele relatie.

Ik merk zelf dat ik het fijner en relaxter vindt om een contact met een man te onderzoeken op basis van openheid en nieuwsgierigheid. In plaats van samenzijn met als doel een relatie te krijgen met elkaar. Dat zet naar mijn idee onnodig spanning op de interactie in het begin.

Jan Geurts heeft het in zijn boek ‘Verslaafd aan liefde’ de weg naar zelfacceptatie en geluk in relaties over het loslaten van het ‘relatiedenken’. Het betreffende hoofdstuk begint met de quote van Marcel Proust. Franse schrijver:

‘De ware ontdekkingsreis is geen speurtocht naar nieuwe landschappen, maar het waarnemen met nieuwe ogen.’

Zo ervaar ik het dus ook. Vaak loopt een contact heel anders dan ik van tevoren had gedacht. Mijn open en nieuwsgierige houding levert leuke interacties en gesprekken op, waarbij ik mannen uitdaag steeds meer van zichzelf te laten zien. Zichzelf open te stellen. ‘Hoe dan?’ zul je je misschien afvragen. Ik denk met name door mijn eigen relaxte houding, doordat ik niet bezig ben met het hebben van een relatie, maar geniet van de leuke momenten in het hier en nu. Ik ben niet bang om mij te verbinden met iemand, maar het heeft wel meer tijd nodig dan voorheen merk ik.

Het is leuk om te kunnen genieten van het moment en mijzelf niet te belemmeren met allerlei gedachtes en verwachtingen. Ik denk dat mijn ziekteproces hierin wel een rol heeft gespeeld. Want dat is precies de manier waarop ik er mee om ben gegaan. Het heeft mij emotioneel nog steviger en onafhankelijker gemaakt. Geen controle meer willen hebben over een situatie waar je toch geen invloed op hebt.Maar dat is nog best een behoorlijke uitdaging.

Mijn coach Jeanette van Raaij heeft hier een mooie, inspirerende podcast over gemaakt.

Aflevering 4: ‘Jezelf van overtuigingen bevrijden‘

En zo is het wat mij betreft ook met de liefde, de liefde kan je niet dwingen. Als het er is dan is het er! Het enige wat er dan nog belangrijk is, is het de ruimte te geven die het nodig heeft. Elkaar in alle openheid en nieuwsgierigheid tegemoet te gaan. Geen deuren sluiten omdat het spannend is om te voelen wat je voelt.

Ik hou ervan om even stil te staan bij een man en hem beetje voor beetje te ontdekken. Het interessante is dat het zich vanzelf selecteert. Ik ben wie ik ben en blijf bij mijzelf: uitdagend en kwetsbaar tegelijk, lief en pittig, maar vooral heel nieuwsgierig!

Ik vraag mij regelmatig af wat het hebben van een gezamenlijke relatie inhoudt voor mij. Ik ben nu wel zover dat ik weet dat ik wel weer een relatie zou willen, omdat je met elkaar dan toch meer die emotionele verbinding kan maken in de veiligheid en de basis van een relatie. Maar in welke vorm is voor mij nog iets om te ontdekken.

Deze maand dacht ik heel even dat ik die man ontmoet had die dat samen met mij wilt ontdekken en met een open en nieuwsgierige houding mij tegemoet komt en ons in vrijheid en samenzijn wil leren kennen.

Want een waarde is wat mij betreft heel belangrijk voor het hebben van een relatie : Vrijheid in verbinding. Dat is voor mij de ultieme vorm van een relatie hebben samen.

X Liefs Liz

Photo by Fadi Xd on Unsplash