Gistermiddag besloot ik, op de fiets van Mimi, naar Haarlem te fietsen. Ik had een gesprek met een potentiële opdrachtgever.

Ja hoor, ik had mij dit aan het begin van de week voorgenomen en nu bleek dat het de warmste dag in augustus was. Oeps!

Toch ben ik, rond een uur of twaalf, helemaal opgetut de fiets op gegaan. Uiteraard met voldoende water bij mij.

De heenweg ging heel goed. Echt heerlijk!

De terugweg ging wat minder goed.

Onderweg kreeg ik al enorme dorst, want ik had een lekker kopje koffie tijdens de afspraak natuurlijk niet afgeslagen. Dat brak mij nu een beetje op. In plaats van dat ik even stopte om een beetje water te drinken, fietste ik door.

Met als gevolg dat ik behoorlijk licht in mijn hoofd in Zandvoort aan kwam. Ik belde drie keer aan. Mimi schrok zich rot. Ze deed de deur open en ik hing dramatisch in de deurpost snakkend naar water. ” Kan jij de fiets op slot doen? Ik heb echt een slokje water nodig!”

Water is een van de belangrijkste onderdelen van de dag. Op de momenten dat je gaat douchen, je handen wassen, afwassen, thee zetten, kleding wassen en vergeet niet de 1,5 liter die je minstens per dag moet drinken voor je vochtbalans.

Okay, dat laatste daar ben ik echt heel slecht in. Ook als ik een flesje naast mijn computer heb staan.

Het voornemen om voldoende water te drinken is er wel, dus draag ik regelmatig mijn Dopper bij mij.

Zoals vele mensen liep ik met een plastic flesje  over straat, die ik of gekocht had in de supermarkt of opnieuw gevuld had met kraanwater. Om een of andere duistere reden vulde ik het oude flesje niet altijd opnieuw met fris kraanwater van thuis, maar kocht ik een nieuw flesje.

En eerlijk gezegd was de hype van een Dopper mij helemaal ontgaan.

Daar heb je dochters voor, denk ik dan zo, want kortgeleden liep ik met mijn jongste dochter in Haarlem op zoek naar een cadeautje voor een vriendin van haar. Ze had duidelijk voor ogen wat het moest zijn, een waterfles met fruitfilter  van Vitamine Store.

Een dergelijke fles had zij namelijk ook van haar vriendin gekregen en daar had ze echt veel plezier van. Terwijl ze haar cadeau kocht, keek ik rond en zag ik de Dopper staan.

Eigenlijk vond ik dat een mooi alternatief voor de plastic flesjes die ik altijd kocht.

Nu vraag je je misschien af waarom ik dit vertel. Stiekem ik eigenlijk ook :).

Mijn persoonlijke missie is steeds duurzamer te gaan leven en daar hoort ook bewust omgaan met (kraan)water bij.

Iemand zei laatst dat het best raar is dat wij, sinds een paar jaar, massaal water in plastic flesjes kopen in de supermarkt. Terwijl wij in de wereld een van de meest zuiverste kraanwater hebben. Gewoon elke dag beschikbaar uit onze kraan in de keuken. We hoeven er eigenlijk niets voor te doen. Nou niks? Niks meer dan watergeld betalen.

De missie van oprichter en eigenaar Merijn Everaarts :”Mijn doel is pas bereikt als de laatste petfles de wereld uit is.”

Hier staat de missie van Dopper beschreven zoals zij dit willen uitdragen.

In het volgende artikel lees je wat meer over de achtergrond en ontstaan van de Dopper: De flesjesboodschapper Dopper , een artikel van One World, een Nederlandse website over mondiale verbondenheid en duurzaamheid.

Mijn oudste dochter moest echt vreselijk lachen toen ik er mee thuis kwam: ” Mam echt?Iedereen zie je tegenwoordig met zo’n Dopper lopen!”

“Ja!” was mijn reactie,” en dat is nou precies de missie van Dopper. Misschien is voor jou de stoerdere versie van Dopper beter geschikt. De Dopper Steel!”

** Deze blog is geen gesponsorde reclame (was maar waar! 🙂 ), maar een blog geïnspireerd op mijn persoonlijke missie duurzamer te leven.